διάβαζα ένα παλιότερο ποστ και έφτασα σε ένα σημείου που είχα ξεχάσει σε τι αναφερόμουν και μόνο οι λέξεις δεν μπορούσαν να μου θυμήσουν τι ήταν αυτό που εννούσα.. αυτό με έκανε να σκεφτώ δύο πράγματα, το πρώτο είναι πως αντιλαμβάνεται κάποιος τρίτος αυτά που γράφεις, αν το νόημα που προσπαθείς να περάσεις καταφέρνει να περάσει η αν χρειάζεται κάποιου άλλου είδους εσωτερική γνώση για να αντιληφθεί πλήρως ο άλλος τι εννοείς
το δεύτερο δεν το θυμάμαι αλλά θυμάμαι πως διο σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό.. :Ρ
είχε κάτι να κάνει με την διάρκεια στον χρόνο, δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς τι..
τώρα σκέφτομαι πως τα ποστ εκ των πραγμάτων είναι αποτυπώσεις της στιγμής, οπότε το σημαντικό δεν είναι η διάρκεια αλλά η ακρίβεια της αποτύπωσης, το πόσο κοντά στο γεγονός που θέλεις να αποτυπώσεις, να διασώσεις, να διαδώσεις.. καταλήγεις να βρίσκεσαι
από την άλλη κάποιες φορές γράφεις για να κρύψεις και όχι για να φανερώσεις
είχα δει ένα όνειρο προχθές που με έκανε και ένοιωσα τόσο ευτυχισμένος όσο δεν ένοιωσα εδώ και πολύ καιρό στην real life, πόσο περίεργο συναίσθημα ήταν αυτό..  και συγχρόνως μια ένδειξη για το μέλλον

για δεύτερη φορά

παρατηρώ μια μετατόπιση ή μια μεταφορά των συναισθημάτων τον τελευταίο καιρό, δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει δεν αφήνω τον εαυτό μου να το σκεφτεί και πολύ, μου αρκεί απλά η παρατήρηση προς το παρόν, το πρώτο σημάδι της ελευθερίας..
όταν δυσκολεύτηκα να πάρω τηλέφωνο γιατί δεν ήξερα για ποιον λόγο ήθελα να πάρω, όταν σου είπα να μείνεις και εσύ έμεινες
έχω παραιτηθεί από την δουλειά αν και ακόμα είμαι εκεί, σε μια τελευταία προσπάθεια να ξεφύγω από όλα (και όταν λέω όλα εννοώ ένα και όταν λέω ένα εννοώ Εκείνη) μια καινούρια αρχή, μακρυά..
πάντα μου βγαίνει να γράφω το μακρυά σαν μακρυά και όχι σαν μακριά όπως είναι το σωστό, δεν ξέρω γιατί..
ακόμα είμαι εκεί, αλλά θα φύγω..
ελπίζω στο μέλλον να έχω περισσότερο χρόνο και να ξαναβρώ ή να θυμηθώ το ποιος είμαι και τι μου αρέσει να κάνω
ο επόμενος χειμώνας θα με βρει στην Στάση περιμένοντας το λεωφορείο και σκεπτόμενος το επόμενο ποστ, τα πρωινά θα πηγαίνω στην δουλειά με τα πόδια και ο χρόνος της διαδρομής αυτής θα είναι αφιερωμένος σε σκέψεις ουσιαστικές, πως έζησα τόσο καιρό σαν φυλακισμένος; και πως θα ζήσω και αύριο; όπως πάντα δεν θέλω η νύχτα να τελειώσει..

η εικόνα

μια ανάρτηση που ήθελα να γράψω αλλά δεν μου βγήκε, κάποια στιγμή θα βγεί, η εικόνα ήταν από το μέλλον, το κοντινό ελπίζω

οι δρόμοι ξανά

πέρασα για λίγο από το άλλο μαγαζί εχθές μετά την δουλειά, είχαν τελειώσει και έπιναν μπύρες, κάθησα μαζί τους,
ένοιωθα σπασμένος..
πριν φτάσω εκεί είχα περάσει από τους δρόμους που περνούσαμε κάποτε μαζί, το παγκάκι που κάπνιζες, το μαγαζί που έτρωγες κρέπα, το μπαράκι που πίναμε μπύρες
όσο πλησίαζα στο μαγαζί σκεφτόμουν πόσο έχουν αλλάξει όλα, μια σειρά από μακάρι πέρασε από το μυαλό μου και μια σειρά από τι θα γινόταν εάν.. άκυρα και χωρίς νόημα όλα
κάθησα μαζί τους στο τελευταίο τραπεζάκι και έπιασα τον εαυτό μου να ελέγχει εάν καθάρισαν καλά, ότι να ναι..
παλιές ιστορίες και άλλες που προσπαθούσα να καταλάβω

πάνω από ένα βιβλίο που δεν θα εκδιδόταν ποτέ, παλιό και φθαρμένο.. η συνάντηση..
η φωνή σου που με έφερε ξανά στο σήμερα
αναρωτήθηκες φωναχτά αυτό που αναρωτιόμουν και εγώ..

προσπάθησα να φανταστώ για λίγο αυτά που είχες διαβάσει αν υπήρχε κάτι κοινό
το αντίτυπο ενός βιβλίου στα ράφια δύο βιβλιοθηκών, αν είχαμε σταθεί στις ίδιες γραμμές και είχαμε νιώσει τις ίδιες λέξεις

a machine..

αυτό το καλοκαίρι θα είναι είτε το χειρότερο είτε το καλύτερο.. βασικός παράγοντας είναι η δουλειά, αν μπορέσω τελικά να φύγω από το μαγαζί όλα πιστεύω πως θα πάνε προς το καλύτερο, η αλλαγή και μόνο του συγκεκριμένου περιβάλλοντος θα με βοηθήσει πολύ.. και επίσης το να φύγω θα σημαίνει πως κάτι άλλο θα πηγαίνει καλά
είναι δύσκολο να ονειρευτείς το μετά όταν το τώρα σε κρατάει τόσο έντονα, και το ονειρευτείς δεν το λέω με κάποια ιδεαλιστική έννοια αλλά με την πιο πεζή..
είναι δύσκολο επίσης να υπομένεις το τώρα όταν υπάρχει κάποια ελπίδα για το μετά (αν και κανείς θα έλεγε πως το αντίστροφο θα ίσχυε)
αυτά για το τώρα και το μετά..
θέλω να πάω να βγάλω εκείνη την φώτο που αναφέρω σε ένα παλιότερο ποστ  (αν το αναφέρω) αν και δεν ξέρω τι είναι ακριβώς αυτό που θα μου προσφέρει
έχω μια ιδέα για το τι θα βρώ όταν πάω σε εκείνο το μέρος, ελπίζω να μην έχει αλλάξει κάτι.. 

υπάρχει ένα συναίσθημα τις τελευταίες ημέρες, δεν μπορώ να το εκφράσω ακριβώς.. η μήπως είναι μια διάθεση, κάτι μέσα μου ψάχνει να βρει κάτι άλλο
κάτι με τραβάει να ακούσω συγκεκριμένα τραγούδια να διαβάσω συγκεκριμένα πράγματα, να επισκεφθώ συγκεκριμένα μέρη, να πω συγκεκριμένα πράγματα.. τα δύο τελευταία δεν τα έχω κάνει, το προτελευταίο λόγω δουλειάς και το τελευταίο λόγω του ενστίκτου αυτοσυντήρησης μάλλον,
αλλαγή περιβάλλοντος μόνο αυτό μπορεί να με βοηθήσει