Mad About You

mia seira apo ta palia.. kai oraio epeisodio

για να δούμε.. ένα τραγούδι.. πως οδηγήθηκα εκεί; δεν θυμάμαι.. το έχω αναρτήσει και εδώ κάποτε,
το εξώφυλλο ενός δίσκου που νομίζω πως θα ταίριαζε σε κάτι που φτιάχνουμε
η μοναξιά που ένοιωσα περιμένοντας κάτι, απόγευμα και φυσούσε λιγάκι. ο κόσμος περνούσε
και εγώ ήμουν εκεί γεμάτος με σκέψεις για το μέλλον..ανησυχία.. πως θα φτάσουμε εκεί;
το ακούω ακόμα.. γλυκειά, πικρή, βαθειά μελαγχολική

κάποιες φορές κάποιες εικόνες σου δημιουργούν ένα συναίσθημα, σε φέρνουν σε μια κατάσταση, σου δείχνουν έναν δρόμο, συνήθως ένα μέλλον (αφού το παρελθόν πέρασε και το παρόν δεν είναι αυτό:Ρ) κάτι που θα ήθελες να είναι έτσι
κάτι απλό που κρύβει κάτι πιο σύνθετο
η φαντασία και οι προσωπικές προσδοκίες και επιθυμίες συμπληρώνουν το "κενό" της απλότητας και την κάνουν δική σου, το διαφορετικό που νοιώθει ο καθένας όταν βλέπει το ίδιο πράγμα με κάποιους άλλους

σήμερα ήταν η τελευταία μου μέρα στην δουλειά.. έφυγα, αυτήν την φορά οριστικά.. δεν νοιώθω ελεύθερος ή χαρούμενος, με ανησυχεί το οικονομικό αρκετά.. είχε έρθει όμως ο καιρός, περίεργα.. :(

τελευταία ότι βιβλίο διαβάζω, το διαβάζω αποσπασματικά, δέκα λεπτά την μια φορά, είκοσι λεπτά την άλλη, μία ώρα την παράλλη.. συνήθως περιμένοντας κάτι άλλο να τελειώσει, έχω καιρό να πάρω ένα βιβλίο και να το διαβάσω από την αρχή μέχρι το τέλος μονοκοπανιά (lol τι λέξη.. μονοκοπανιά:Ρ)
αυτός ο τρόπος διαβάσματος έχει διάφορες επιπτώσεις τις οποίες βαριέμαι να εξηγήσω αλλά είναι εύοκολο να φανταστεί κανείς, εξαρτάται βέβαιο και από το είδος του βιβλίου
κάτι άλλο που παρατήρησα είναι πως έπιασα ένα βιβλίο προχθές που είχα διαβάσει πριν κανένα χρόνο, το άνοιξα σε μια τυχαία σελίδα και ήταν σαν να το διάβαζα για πρώτη φορά δεν είχα ιδέα τι γινόταν.. κρίμα.. anw ένα τυχαίο και μικρό ποστ..

πάντα κάτι λείπει..
έχω απομακρυνθεί από το γράψιμο αλλά ακόμα πιστεύω πως μέσα από αυτό θα σωθώ ή τουλάχιστον θα έρθω πιο κοντά, στο μυαλό μου υπάρχουν ιδέες αλλά μου λείπει ο χρόνος και ο τρόπος, το σύστημα, η υπομονή.. ίσως η θέληση
παλιά πίστευα πως μπορούσα να έρθω πιο κοντά σε αυτά που ήθελα να ζήσω αν τα έγραφα
τώρα δεν ξέρω
πιο μακρυά η πιο κοντά
τα πράγματα είναι εκεί που είναι
η μνήμη.. αυτοι οι καταραμένοι δρόμοι, θα ήθελα να γράψω για να τους περπατήσει κάποιος άλλος
κάποιος άλλος να θυμάται, αν είναι αυτός δεν θα είμαι εγώ

Sons of Anarchy

η σειρά που βλέπω τώρα τελευταία, είμαι στα μισά της πρώτης σαιζόν
δεν μπορώ να πω πως είναι από τις καλύτερες που έχω δει ποτέ μου αλλά είναι αρκετά καλή, τουλάχιστον μου κράτησε το ενδιαφέρον και την βλέπω ακόμα
το μόνο κακό με αυτήν την σειρά είναι οτι με κάνει να θέλω να κάνω κάποια πράγματα όχι και τόσο καλά:Ρ anw..
περιμένω την επιστροφή του Breaking Bad πως και πως..