Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015
μακρυά και αληθινά
ένα όνειρο που είδα εχθές το βράδυ και με ακολούθησε σε όλη την διάρκεια της ημέρας..
ήτανε με Εκείνη, μια απλή καθημερινή στιγμή, σχεδόν χαριτωμένο είμασταν συνένοχοι σε κάτι :)
και μπορεί να μην νοιώθω όπως παλιά και να μην είναι στο μυαλό μου συνεχώς όπως κάποτε και όλα να μοιάζουν σαν να τα έζησε κάποιος άλλος αλλά σήμερα..
η μέρα ήταν μυστήρια και ήσυχη και ο ουρανός μουντός και το βράδυ ήρθε γρήγορα.. και ήμουν συνεχώς στα πρόθυρα να της τηλεφωνήσω, αλλά ο εγωισμός μου με σταμάτησε, και η λογική λέει πως θα περάσει, αύριο θα είναι ολα όπως πριν και Εκείνη θα είναι εκείνη
αλλά τώρα έβαλα το χαμένες αγάπες του παπακωνσταντίνου και διαβάζω ένα παλιό μου ημερολόγιο και αν είναι να με πάρει η κάτω βόλτα ας με πάρει ολοκληρωτικά
μακρυά και αληθινά
ήτανε με Εκείνη, μια απλή καθημερινή στιγμή, σχεδόν χαριτωμένο είμασταν συνένοχοι σε κάτι :)
και μπορεί να μην νοιώθω όπως παλιά και να μην είναι στο μυαλό μου συνεχώς όπως κάποτε και όλα να μοιάζουν σαν να τα έζησε κάποιος άλλος αλλά σήμερα..
η μέρα ήταν μυστήρια και ήσυχη και ο ουρανός μουντός και το βράδυ ήρθε γρήγορα.. και ήμουν συνεχώς στα πρόθυρα να της τηλεφωνήσω, αλλά ο εγωισμός μου με σταμάτησε, και η λογική λέει πως θα περάσει, αύριο θα είναι ολα όπως πριν και Εκείνη θα είναι εκείνη
αλλά τώρα έβαλα το χαμένες αγάπες του παπακωνσταντίνου και διαβάζω ένα παλιό μου ημερολόγιο και αν είναι να με πάρει η κάτω βόλτα ας με πάρει ολοκληρωτικά
μακρυά και αληθινά
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015
Random thoughts 2
μάλλον μου αρέσουν οι maroon 5
σήμερα πήγα με έναν φίλο σε ένα καφέ που πηγαίναμε τα αρχαία χρόνια της σχολής.. είχαμε ένα δικό μας όνομα για την συγκεκριμένη καφετέρεια που προέκυψε τυχάια όπως συνήθως τυχαίνουν αυτά και ακόμα και τώρα (και μάλλον για πάντα) δεν μπορώ να την σκεφτώ με το πραγματικό της όνομα
καθόμουν το πρωί στο μαγαζί και στο πίσω μέρος από ένα μπλοκάκι παραγγελιών έγραψα το παλιό μου nick στο irc, μάλλον από κάποια μηχανική συνήθεια, παλιά δεν μπορούσα να πιάσω στυλό στα χέρια μου και χαρτί χωρίς να το γράψω, γιατί όμως τώρα μετά από τόσα χρόνια;
το έγραψα όμως όπως και τότε.. (σκέφτηκα και έναν τρόπο που θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω ξανά φέρνοντας το στον πραγματικό κόσμο, μια σύνδεση με το τότε έστω και πλασματική)
καθώς το έγραφα και μετά το έβλεπα, το διάβαζα.. (πιο πολύ το έβλεπα σαν εικόνα παρά σαν γράμματα που σχημάτιζαν μια λέξη) έψαχνα αν υπήρχε τίποτα από το τότε κρυμμένο στο σήμερα, δεν νομίζω πως βρήκα και πολλά :Ρ
σήμερα πήγα με έναν φίλο σε ένα καφέ που πηγαίναμε τα αρχαία χρόνια της σχολής.. είχαμε ένα δικό μας όνομα για την συγκεκριμένη καφετέρεια που προέκυψε τυχάια όπως συνήθως τυχαίνουν αυτά και ακόμα και τώρα (και μάλλον για πάντα) δεν μπορώ να την σκεφτώ με το πραγματικό της όνομα
καθόμουν το πρωί στο μαγαζί και στο πίσω μέρος από ένα μπλοκάκι παραγγελιών έγραψα το παλιό μου nick στο irc, μάλλον από κάποια μηχανική συνήθεια, παλιά δεν μπορούσα να πιάσω στυλό στα χέρια μου και χαρτί χωρίς να το γράψω, γιατί όμως τώρα μετά από τόσα χρόνια;
το έγραψα όμως όπως και τότε.. (σκέφτηκα και έναν τρόπο που θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω ξανά φέρνοντας το στον πραγματικό κόσμο, μια σύνδεση με το τότε έστω και πλασματική)
καθώς το έγραφα και μετά το έβλεπα, το διάβαζα.. (πιο πολύ το έβλεπα σαν εικόνα παρά σαν γράμματα που σχημάτιζαν μια λέξη) έψαχνα αν υπήρχε τίποτα από το τότε κρυμμένο στο σήμερα, δεν νομίζω πως βρήκα και πολλά :Ρ
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2015
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015
η νίκη
(κάποιες φορές θέλω να γράψω με greeklish.. )
σήμερα ήταν μια καλή μέρα αλλά νιώθω ένα κενό..
δεν ξέρω αν αυτό που θα γράψω όντως υπήρχε η το είχα ονειρευτεί αλλά στο Αστερίξ κάτι έλεγε ο Οβελίξ για ένα κενό που ένιωθε και συνήθως το γέμιζε με ένα αγριογούρουνο :Ρ
δεν νομίζω να είναι της ίδιας φύσης τα κενά μας αλλά και πάλι είναι κενά..
κάτι περίεργο.. μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους σαν καρικατούρες του εαυτού τους (τις οποίες έχω κατασκευάσει εγώ στο μυαλό μου για αυτούς) και όχι σαν πραγματικά ανθρώπινα πλάσματα με σκέψεις και συναισθήματα ανεξάρτητα από την δική μου ύπαρξη, κακό.. αναρωτιέμαι αν συμβαίνει και σε άλλους αυτό!
άλλο ένα "καινούριο" τραγούδι που βρήκα σήμερα!
σήμερα ήταν μια καλή μέρα αλλά νιώθω ένα κενό..
δεν ξέρω αν αυτό που θα γράψω όντως υπήρχε η το είχα ονειρευτεί αλλά στο Αστερίξ κάτι έλεγε ο Οβελίξ για ένα κενό που ένιωθε και συνήθως το γέμιζε με ένα αγριογούρουνο :Ρ
δεν νομίζω να είναι της ίδιας φύσης τα κενά μας αλλά και πάλι είναι κενά..
κάτι περίεργο.. μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους σαν καρικατούρες του εαυτού τους (τις οποίες έχω κατασκευάσει εγώ στο μυαλό μου για αυτούς) και όχι σαν πραγματικά ανθρώπινα πλάσματα με σκέψεις και συναισθήματα ανεξάρτητα από την δική μου ύπαρξη, κακό.. αναρωτιέμαι αν συμβαίνει και σε άλλους αυτό!
άλλο ένα "καινούριο" τραγούδι που βρήκα σήμερα!
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015
βρήκα αυτό το τραγούδι σήμερα :)
όχι και τόσο καινούριο :Ρ μου ανεβάζει την διάθεση!
είχα γράψει κάποτε πως οι μόνες αληθινές στιγμές μου με Εκείνη ήταν εκείνες που ζούσα μακρυά της, μόνος με την σκέψη της
νοιώθω τώρα κάτι αντίστοιχο με την Ζωή, οι στιγμές που νοιώθω πραγματικά ζωντανός είναι όταν σκέφτομαι για το πως θα είναι η Ζωή όταν αυτά που θέλω αρχίσουν να γίνονται πραγματικότητα
βέβαια οι επιθυμίες αλλάζουν αλλά η σκέψη τους και η προσήλωση είναι αυτό που νοιώθω να με τραβάει μπροστά
δεν ξέρω αν έζησα ποτέ στο τώρα ή αν όντως κανένας μας το ζει, ίσως είναι απλά μια ιδιότητα που σαν άνθρωπος μου λείπει
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
