Queen - You Don't fool me

μια μέρα αρκεί.. μιλάω για την δουλειά, μιά μέρα να μην πάει καλά και με παίρνει από κάτω..
πρέπει να σταματήσω να είμαι τόσο αγχωμένος και τόσο δεν ξέρω και εγώ τι..
και φυσικά πήρα αφορμή την άσχημη αυτή μέρα και με πήρε η κάτω βόλτα (λες και με έχει πάρει και ποτέ η πάνω.. τεσπα)
έψαχνα ψυχολογικά στηρίγματα από εδώ και από εκεί
Queen-you dont fool me
Kim Wilde- διάφορα
Bryan adams-summer of 69
No Doubt- Dont speak
διάφορα από διάφορους
το σάουντρακ της νύχτας
το χρώμα της νύχτας είναι το πράσινο της δεκαετίας του 70
πήρα τηλέφωνο Εκείνη, η φωνή της έχει αλλάξει
η δικιά μου, μου ακούγεται η ίδια :Ρ

αύριο ανοίγουμε ξανά, μετά από αρκετές μέρες λόγω των διακοπών, έχω κάποιο άγχος για το πως θα πάνε τα πράγματα
όπως πάντα τις πρώτες φορές, αναρωτιέμαι αν θα μας θυμάται κανένας:Ρ ελπίζω να πάνε όλα καλά..
ένα τραγούδι έχει κολλήσει στο μυαλό μου όπως πάντα, μόνο που αυτήν την φορά ξέρω τον τίτλο του. αν και όλως περιέργως δεν με βοηθάει, θα ήθελα να μην μου είχε κολλήσει και να μην με έκανε να νοιώθω όπως νοιώθω 

αυτά τα πολύχρωμα φώτα μέσα στο σκοτάδι...
είναι δύσκολο που μοιάζουν όλα σαν μια αναμονή χωρίς τέλος
είχα αναφέρει κάποτε πως άφησα τον Άλλο να διαχειριστεί κάποιες στιγμές της παλιάς μου ζωής, τώρα μοιάζει σαν κάποιος ακόμα Άλλος να διαχειρίζεται τα πάντα, διαρκώς
ξέρω πως μπορώ να επέμβω αλλά δεν το κάνω, βέβαια το "ξέρω και το μπορώ" είναι πάντα πιο εύκολα να τα γράφει κανείς παρά να τα κάνει
από μέσα ακούγεται ο Bourdain.. μάλλον το no reservations
αύριο αύριο αύριο..

2014 V has come to! Year of the Boss

θα είναι καλύτερος ο νέος χρόνος μόνο και μόνο επειδή τον Μάρτιο... θα κυκλοφορήσει επιτέλους το Metal gear solid V: ground zeroes το πρώτο από τα δύο μέρη του Metal gear solid V!!!!
όπως και με το Lost είμαι εθισμένος με αυτό το παιχνίδι, από την πρώτη φορά που το έπαιξα το 1999 ή το 2000 δεν θυμάμαι δυστυχώς, κάθε φορά που τελείωνα το παιχνίδι περίμενα πως και πως να ανακοινωθεί το επόμενο.. να βγούνε trailer, να μάθουμε πληροφορίες να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε για το τι μπορεί να γίνει..
κάθε φορά που βγαίνει κάποιο trailer είμαι σούπερ υπερενθουσιασμένος και με δυσκολία κρατίεμαι, αν ήμουν σκύλος θα κουνούσα την ουρά μου σαν τρελός και αν ήμουν γάτος θα χουρχούριζα ασταμάτητα :Ρ

τουλάχιστον αυτό θα με κρατήσει μέχρι να βγει και το δεύτερο μέρος ελπίζω και αυτό μέσα στο 14..
θα ήταν η τέλεια χρονιά όσον αφορά τον εθισμό μου φυσικά!
υπάρχει μια ευχή σχετικά με το παιχνίδι, που υπάρχουν πιθανότητες να βγει αληθινή..
στο προηγούμενο παιχνίδι το Peace Walker, μπορούσες να επιστρατεύεις αντίπαλους στρατιώτες και να φτιάξεις μία βάση, αυτό το στοιχείο θα συμπεριληφθεί και στο καινούριο παιχνίδι, και η ευχή μου είναι η καινούρια βάση που θα χτίσουμε στην Αφρική να είναι επιτέλους.. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.. ο Outer Heaven.. η στρατιωτική βάση στην οποία λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού!..
πόσο συγκλονιστικό θα είναι αυτό.. ένας πλήρης κύκλος

πολύς ελεύθερος χρόνος

μια τυχαία, ίσως όχι και τόσο, σκέψη..
<<ένα πρόβλημα που από καιρό σε καιρό με βασανίζει, ίσως είναι αυτό που με εμποδίζει να νιώσω αυτά που θα έπρεπε να νοιώθω>>
υπάρχουν οι επιθυμίες που έχουμε.. αυτά που κάποτε θέλαμε πολύ, και όταν έρχεται η ώρα που τα αποκτάμε, αν τα αποκτήσουμε ποτέ, έχουμε προχωρήσει, ο χρόνος έχει περάσει και δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι, αυτοί που κάποτε είχανε αυτές τις επιθυμίες
έχουμε την ίδια σωματική υπόσταση, τις μνήμες αλλά.. κάτι λείπει
ο χρόνος που περνάει κάτι αφαιρεί ή προσθέτει.. κάτι που μας κάνει άλλους κατά κάποιον τρόπο
μπορεί να λέμε ακόμα εγώ.. όπως και τότε αλλά πόσο ίδιοι είμαστε;
μπορεί να πει κανείς πως απλά αλλάζουν οι σκέψεις μας ή οι προσδοκίες μας, αλλά αν αλλάζουν αυτά δεν αλλάζουμε εμείς;
ο παλιός εαυτός μας ή ακόμα και ο τωρινός εαυτός μας ποτέ δεν θα είναι ευτυχισμένοι γιατί είναι καταδικασμένοι να βουλιάζουν στο παρελθόν και αυτός που κάποτε θα έχει αυτά που θέλουμε δεν θα είναι εμείς, εμείς του τώρα
και ότι και αν έχω εγώ τώρα δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον εαυτό μου του τότε (κάποιος θα πει, δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον τωρινό εαυτό σου;)
το θέμα είναι ότι έχουμε(ίσως γενικεύω και νοιώθω μόνο εγώ έτσι) μάθει να σκεφτόμαστε σαν να ζούμε στο παρελθόν, να βλέπουμε τα πράγματα από πίσω και το παρόν είναι μη προσεγγίσιμο
αυτή η αποκόλληση από το παρόν, κάτι πρέπει να σημαίνει
κάτι που μου διαφεύγει διαρκώς
αν ζήσω τώρα αυτά που ήθελα τότε, γιατί τώρα δεν θέλω τίποτα, θα προσπαθήσω να τα ζήσω σαν να μην μεσολάβησε καιρός
αλλά έχει μεσολαβήσει και εγώ δεν είμαι εκείνος, και όπως και να τα ζήσω κανένας μας δεν θα είναι ευτυχισμένος
lol ότι να ναι λέω αλλά δεν πειράζει
κάποτε είχα αναφέρει πως το μόνο στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε είναι οι στιγμές, μια στιγμή εδώ, μία στιγμή εκεί..
τίποτα δεν έχει διάρκεια, εκτός από το τίποτα:Ρ
 δεν είναι για αυτό, που προσπαθούμε να ξαναδημιουργήσουμε στιγμές που κάποτε μας έκαναν χαρούμενους;
να ξανανιώσουμε όπως και τότε
να ευτυχίσουμε επαναλαμβάνοντας τα ίδια πράγματα
να σχηματίσουμε τα γνωστά μονοπάτια και να τα ξαναπερπατήσουμε;
πιάνω τον εαυτό μου να ακούει κάποια τραγούδια που άκουγα παλιότερα, που μου άρεσαν παλιότερα, δεν είναι αυτό μια προσπάθεια να επιστρέψω σε εκείνον τον εαυτό μου, έστω και ψυχολογικά;
pff... αναγνωρίζω μόνο το παρελθόν σαν αλήθεια.. και αυτό το έκανα πάντα
γιατί όμως;
αυτή η μόνιμη απόσταση από το τότε (το τότε δεν είναι συγκεκριμένο)

Velvet

στο μαγαζί ακούμε Velvet, όλη μέρα κάθε μέρα.. χίλιες φορές καλύτερο από τις μαλακίες που άκουγα στο παλιό μαγαζί, anw είμαι τώρα στο ίντερνετ και διαβάζω διάφορα από εδώ και από εκεί, και ακούω φυσικά τραγούδια στο youtube, και παρατήρησα πως η playlist που έφτιαχνα ασυνείδητα έμοιαζε βγαλμένη από τον Velvet.. αν και θα μπορούσα τώρα που το σκέφτομαι να τον ακούω απλά online..

Κάλαντα

περπατούσα στον δρόμο και ήταν δύο παιδάκια μπροστά μου με τρίγωνα που έλεγαν τα κάλαντα..
σταμάτησε το ένα μπροστά σε μια βιτρίνα και κοιτούσε κάτι παπούτσια και λέει πω! μόνο 20 ευρώ και το άλλο του λέει, μην σταματάς τώρα, πρέπει να μαζέψω 60 ευρώ, γιατί; ρωτάει το πρώτο; και το άλλο λέει πρέπει να πάρω το καινούριο Grand Theft Auto!
θυμήθηκα τις παλιές εποχές που λέγαμε και εμείς τα κάλαντα και ήταν από τις ελάχιστες στιγμές του χρόνου που σαν παιδί είχες δικά σου λεφτά και μπορούσες να πάρεις ότι ήθελες, συνήθως παιχνίδια!
και επίσης πόσο πιο δύσκολα πρέπει να είναι τώρα για τα παιδιά να λένε κάλαντα με πολύ περισσότερους να τους δίνουν άκυρο..