Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα post mortem. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα post mortem. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Post mortem

εν αρχή ην ο λόγος

στην αρχή ήταν το Post mortem.. το τίποτα που νιώθω το κενό.. μόνο με το κενό της ανυπαρξίας μπορεί να συγκριθεί.. (για να παραφράσω λίγο τον εαυτό μου) τώρα πιστεύω πως ήρθε η ώρα να αλλάξω τον τίτλο του μπλογκ, όχι γιατί τώρα νιώθω πως υπάρχω ή πως η ζωή μου είναι γεμάτη αλλά έτσι απλά.. σαν τίτλο θα βάλω το "emeroblogio" γιατί όπως έγραψα και στο χθεσινό ποστ πιστεύω πως είναι πιο κοντά στο αντικείμενο του blog, όποιο και αν είναι το αντικείμενο αυτό:Ρ λοιπόν..

η εικόνα που υπήρχε πίσω από το Post mortem, για όσους δεν καταλαβαίνουν το προφανές είναι ένα sciptorium, ένα συγγραφείο σε μεσαιωνικό μοναστήρι όπου οι μοναχοί εκτός από τις προσευχές και ότι άλλο έκανε ένας μοναχός τότε, αφιερώνονταν στις αντιγραφές κειμένων και βιβλίων. μοναχοί από διάφορα μοναστήρια επισκεπτόντουσαν κάποιο άλλο και στο συγγραφείο του άφηναν βιβλία και αντέγραφαν άλλα για να τα πάρουν στο δικό τους μοναστήρι. ή κάπως έτσι.. τώρα γιατί το έβαλα εγώ; γιατί με συναρπάζει η εποχή του μεσαίωνα, τα μοναστήρια, τα scriptorium, τα βιβλία, οι θεολογικές διαμάχες και η φιλοσοφία του, για αυτό και το όνομά μου εδώ μέσα είναι The Commentator, ο σχολιαστής, έτσι ονόμαζαν τότε τον Αβερρόη τον πιο σημαντικό σχολιαστή του Αριστοτέλη που αποκαλούσαν "ο φιλόσοφος" η εικόνα του προφίλ μου αν και υποτίθεται πως είναι ο Commentator, είναι ένας άλλος σχολιαστής του Αριστοτέλη ο Αβικέννας, ο δεύτερος σημαντικότερος σχολιαστής του Αριστοτέλη. ο λόγος; η εικόνα του Αβερρόη που βρήκα δεν μου άρεσε:Ρ και επιπλέον έτσι έχω τριπλή αναφορά με μία μόνο εικόνα! Αβερρόης, Αβικέννας, Αριστοτέλης.. κάποια στιγμή πρέπει να γράψω ένα ποστ για τον Αριστοτέλη! αυτά.. :) θα ακολουθήσει και άλλο ποστ αργότερα, μάλλον μετά το Lost.

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

η πρώτη νύχτα

μπήκα απόψε στο blog της αλλά δεν είδα καμία νέα καταχώρηση... είχα ανάγκη να δω κάτι γραμμένο απο αυτήν απόψε, ένα σημάδι πως υπάρχει ακόμα κάπου εκεί έξω... ξαφνικά το δημιουργία νέου ιστολογίου έμοιαξε αρκετά ελκυστικό και να με τώρα, γράφω το πρώτο ποστ (στην πραγματικότητα το τρίτο, γιατί από ένα λάθος έσβησα το πρώτο, και το δεύτερο επίσης που ήταν μια ανασύνθεση του πρώτου απο μνήμης γιατί αποφάσισα να μην γράφω με greeklish)Post mortem γιατί έτσι νοίωθω.. η απραξία.. το απόλυτο τπτ που επικρατεί στην ζωή μου, μόνο με το τπτ που ακολουθεί τον θάνατο μπορεί να συγκριθεί. Πριν λίγο είδα το funny people, καλή ταινεία.. όχι τέλεια αλλά καλή.. ίσως γιατί την περίμενα χειρότερη.
αυτά... είναι μια παρόρμηση που ίσως να μην έχει αύριο, ίσως όμως και να έχει, λυπάμαι που δεν έχει garamond