η τέταρτη νύχτα

πρέπει να το σταματήσω αυτό με τις νύχτες.. θα φαίνεται γελοίο όταν θα έχω φτάσει στην 98 νύχτα και εγώ θα το γράφω σαν τίτλο.. εννενηκοστή όγδοη νύχτα.

το παραπάνω τραγούδι με ηρεμεί πάντα όταν το ακούω.. κάποτε θα περιγράψω πως το βρήκα.. σήμερα τελιώσαμε αργά στην δουλειά και η διάθεσή μου ήταν πεσμένη για διάφορους λόγους, μόλις ήρθα σπίτι άνοιξα τον υπολογιστή και μπήκα ίντερνετ, σκόπευα να γράψω άλλα πράγματα στο σημερινό ποστ, γιατί σκόπευα να κάνω άλλα πράγματα, τεσπα όμως.. στο msn βρήκα την καλύτερη μου φίλη και μιλήσαμε μετά απο αρκετό καιρό που είχαμε απομακρυνθεί και όλα άλλαξαν, δεν έκανα αυτά που σκόπευα πριν να κάνω και δεν έγραψα αυτά που ήθελα να γράψω... χαίρομαι που είμαστε και πάλι καλά:) είναι αργά και αύριο πρέπει να ξυπνήσω σχετικά νωρίς, οπότε απόψε δεν έχει Kung Fu, ο Kwai Chang Caine θα περιμένει μέχρι αύριο... το επεισόδιο που έχει σειρά λέγεται nine lives, οπότε ίσως έχει σχέση με γάτες :P θα έχει πλάκα αν το δω αύριο και τελικά δεν έχει ούτε μια γάτα μέσα.. σχετικά με το blog με απασχολεί το ότι δεν ξέρω πως να βάλω μια μετα ετικέτα που θέλει το google για να βρίσκει το blog μου στις searches του.. μέχρι τότε το blog αυτό θα παραμένει φτωχό, μόνο και καουμπόικο

η τρίτη νύχτα

τα πράγματα σήμερα στην δουλειά ήταν σκατά, όλα πήγαιναν μια χαρά μέχρι που απογοητεύτηκα από την συμπεριφορά κάποιων που δεν περίμενα να με απογοητεύσουν. απογοητεύτηκα και θύμωσα, αύριο και πάλι όλα θα είναι καλά το σημερινό θα ξεχαστεί αλλά δυστυχώς δεν θα χαθεί. είμαι σίγουρος πως κάποια στιγμή τότε ακριβώς που δεν θα πρέπει θα το θυμηθώ και πάλι. πως μπορεί κανείς να προχωρήσει έχοντας όλες τις αναμνήσεις μέσα του να τον κρατούν στο παρελθόν; το ερώτημα είναι γενικό.. αν και η απάντηση θα ήθελα να είναι ειδική! Είδα άλλο ένα επεισόδιο Kung Fu, the soul is the warior ήταν ο τίτλος, όταν η ψυχή γίνεται ο πολεμιστής δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι. αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση στο επεισόδιο αυτό ήταν κάτι που είπε στον νεαρό Cane o master Po, ένα δέντρο που πέφτει στο δάσος χωρίς αυτιά να το ακούσουν δεν κάνει κανέναν ήχο και όμως πέφτει..
το γνωστό ερώτημα του George Berkeley. είχε άραγε διαβάσει ο master Po κανένα εγχειρίδιο δυτικής φιλοσοφίας και μέσα στις βουδιστικές διδαχές έβαζε και σκέψεις δυτικών φιλοσόφων; ή μήπως έφτασε μόνος του σε αυτόν τον συλλογισμό, χωρίς να γνωρίζει το προηγούμενο παράδειγμα; τα ερωτήματα αυτά φυσικά αφορούν τον κλειστό κόσμο της ιστορίας, του επεισοδίου. btw η μουσική των τίτλων σε αυτήν την σειρά μου προκαλεί ένα αίσθημα γαλήνης :)

η δεύτερη νύχτα

ακόμα και αν η ημερομηνία είναι ίδια με την χθεσινή, απόψε είναι η δεύτερη νύχτα. Δεν ξέρω πόσο μακρυά εγώ είμαι από το χθες αλλά πρέπει να είμαι αρκετά γιατί νοιώθω διαφορετικός.. συνεχίζω να παρακολουθώ την πρώτη season του Kung Fu, μόλις τέλειωσα το 6 επεισόδιο (έχει πολύ λιγότερες μάχες από ότι θυμόμουν..) και σε λίγο θα δώ το νέο επεισόδιο του House, season 6 episode 9 Wilson, μάλλον θα είναι Γουιλσονκεντρικό. πρέπει να μάθω πως μπορείς να βάλεις video apo to youtube sta post sou, έχω αρκετά που θα ήθελα να μοιραστώ songs και διάφορα. το επεισόδιο του kung fu που είδα λεγόταν tide, και ο caine κρυβόταν σε μία σπηλιά κοντά στην θάλασσα, ο ήχος της θάλασσας, μια λάμπα πετρελαίου (ή ότι και αν έβαζαν τότε) και μια ξύλινη καρέκλα με έκαναν να θυμηθώ τα βιβλία της Enid blyton που διάβαζα μικρός, κυρίως τους πέντε φίλους, με την Τζώρτ και το νησί της και το περιπέτεια, μάλλον το πρώτο που τα παιδιά γνωρίζουν για πρώτη φορά τον Μπιλ,και είναι συνεχώς σε κάτι σπηλιές και κατακόμβες..