κοντά σου

είχα παλιά μια ιδεά, μια ιδανική μορφή που για εμένα ήτανε Εκείνη

σχεδόν δεν μπορώ πια να θυμηθώ το παρελθόν και αυτό που έχω τώρα μοιάζει πως υπήρχε από πάντα και θέλω να διαρκέσει για πάντα
αληθινό όπως το νοιώθω
αληθινό όπως το θέλω
αληθινό όπως το είχα ονειρευτεί
αληθινή όπως σε είχα ερωτευτεί
η εικόνα σου όταν κοιμάσαι και ο καφές μας το πρωί
μαζεύω τις στιγμές για τον καιρό που δεν θα μπορούμε να τις ζούμε
κάνω σχέδια και περιμένω
πόσο διαφορετική όμως είναι αυτή η αναμονή απο την προηγούμενη

ανοίξαμε!

το καινούριο μαγαζί άνοιξε επιτέλους, πάνω που πίστευα πως δεν θα άνοιγε ποτέ..
δεν μπορώ να το νιώσω ακόμα δικό μου και το μέρος είναι μεγάλο και ψιλοχάνομαι.. μου λείπει το παλιό μαγαζί με τους περιορισμένους χώρους του που ήξερα πως να κινηθώ.. κάποιο μάθημα για την ζωή πρέπει να βγαίνει από αυτά, κάτι για την υπερβολική ελευθερία μάλλον και την χρησιμότητα των περιορισμών :Ρ
οι πελάτες μπαίνουν σπάνια αλλά είναι λογικό γιατί δεν μας γνωρίζουν ακόμα, κάθε μέρα όμως που περνάει η δουλειά αυξάνεται και πιστεύω πως σύντομα θα είμαστε σε ικανοποιητικό επίπεδο, μέχρι τότε πρέπει όλοι να έχουμε εξοικειωθεί με τον χώρο και τις δουλειές μας για να μπορούμε να δώσουμε το 100%..
τα πράγματα με Εκείνη είναι τέλεια.. εχθές ήμουν πολύ κοντά στο να της αποκαλύψω την ύπαρξη του μπλογκ αλλά συγκρατήθηκα, πιστεύω πως θα ήταν λάθος κίνηση..
τεσπά.. σε λίγο θα αρχίσω να γράφω γλυκανάλατα ποστ για το πόσο ευτυχισμένος είμαι :)

Dengue Fever - Tiger Phone Card

ένα παλιό τραγούδι που μου άρεσε πολύ και το άκουγα συχνά πέρυσι.. πάλι μου ξέφυγε μια μέρα εχθές και δεν το πήρα είδηση, μου την σπάει κάπως αυτό.
προσπάθησα σήμερα να δω το υπόλοιπο new moon αλλά μάταια, το διέκοψα στα 10 λεπτά..
απόψε θα δω με Εκείνη την αγαπημένη της ταινία, a walk to remember, από ότι είδα δεν νομίζω να μου αρέσει και πολύ αλλά δεν πειράζει η συντροφιά της είναι αρκετή, θα ήθελα να δω το Juno μαζί της, αν έχουμε χρόνο θα δούμε και τα δύο..
ευτυχώς που το μαγαζί δεν έχει ανοίξει ακόμα και μπορούμε και περνάμε χρόνο μαζί, γιατί όταν ανοίξει...

έχω έναν φόβο μέσα μου.. πως όλα θα διαλυθούν, ακόμα και όταν είναι κοντά μου δεν μου φεύγει αυτό το αίσθημα, ακόμα και τώρα εύχομαι να ήμουν αλλιώς
λίγο πιο αισιόδοξος

κοντά σου..

20 ιουλίου 2010

αυτό που συμβαίνει είναι απίστευτο.. απίστευτο απίστευτο απίστευτο :)
από εχθές είμαστε Μαζί..
Εκείνη είναι πια μαζί μου, δεν είναι πια μακρινή και απρόσιτη
την κοιτάω και δεν την σκέφτομαι σαν αν είναι στην άλλη άκρη του κόσμου
είναι κοντά μου και είμαι ευτυχισμένος :)
πολύς καιρός για να διαβάσετε και κάτι ευχάριστο εδώ μέσα αλλά τουλάχιστον ήρθε και είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να μου συμβεί!
την αγαπάω και μ'αγαπάει και αυτή.. δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι άλλο σε αυτόν τον κόσμο..

η επαφή

είναι ερωτευμένη μαζί μου αλλά για κάποιον λόγο δεν θέλει να το παραδεχτεί ακόμα
μου την σπάει που πρέπει να βρίσκουμε λόγους για να αγγίξουμε ο ένας τον άλλον

η πρώτη χαμένη Εκείνη

ακούω τραγούδια από τα παλιά και σκέφτομαι το παρελθόν, δεν ξέρω αν όλα έχουν χαθεί στο σήμερα, για κάποιον περίεργο λόγο πίστευα και ίσως πιστεύω ακόμα πως αν ήμουν μαζί με Εκείνη, θα έβρισκα ξανά την πρώτη χαμένη Εκείνη

σύντομο

για λίγο κοιμήθηκα με το τραγούδι να παίζει και τις σκέψεις για το αύριο, το σήμερα και το ποστ :Ρ
σήμερα καθαρίζαμε και πάλι.. μου βγήκε η πίστη.. εχθές ήμασταν πολύ άνετα αλλά σήμερα κουραστήκαμε.. μάλλον φταίει και η αϋπνία. και η ζέστη και όλα..
ελπίζω την κυριακή να έχω ρεπό γιατί δεν πάει άλλο