τα Χριστούγεννα

η σκοτεινιά και η σιωπή
είσαι μακρυά, εκεί που θα ήμουν και εγώ αν..
να με σκέφτεσαι.. μόνο αυτό ελπίζω πια, για όλα τα υπόλοιπα έχω χάσει την ελπίδα και έτσι έπρεπε.. ίσως ακόμα και αυτό να είναι πολύ, να με σκέφτεσαι
αν με σκεφτόσουν, αν με θυμόσουν.. στις μικρές στιγμές σου

και πάλι τίποτα.. Ξεκόλλα, θα θυμάμαι τις μέρες αυτές για να ρωτήσω την επόμενη Εκείνη τι έκανε, τα Χριστούγεννα του 2010

το απόγευμα πριν τα Χριστούγεννα

γιατί επιμένω να πιστεύω και να κυνηγάω ένα ψέμα; ξέρω πως κάποια στιγμή θα την ξεχάσω, ξέρω ήδη πως δεν ήταν η κατάλληλη για μένα, αλλά ακόμα μέσα μου υπάρχουν συναισθήματα, μπερδεμένα δεν είναι έρωτας, αγάπη αλλά κάτι είναι
την θέλω κοντά μου, όχι για αυτό που είναι αλλά για αυτό που πίστεψα πως είναι
υπάρχει κάποιο ψέμα που μπορείς να πιστεύεις ακόμα και αν γνωρίζεις πως είναι ψέμα; κάπως πρέπει να λέγεται αυτό
είναι Χριστούγεννα και δεν με νοιάζει, εχθές κάποιος μου είπε πως το μόνο που με ενδιαφέρει είναι εκείνη, είναι αλήθεια, δεν υπάρχει τίποτα άλλο μέσα μου, καμιά σκέψη κανένα ενδιαφέρον
μια εμμονή..
έρχονται στιγμές που θέλω να πέσω όσο πιο χαμηλά γίνεται, να νιώσω αληθινά αυτήν την μοναξιά χωρίς καμιά ψευδαίσθηση, προσπάθησα να στείλω τους δικούς μου στην πόλη μας, για να μείνω μόνος μου, να είμαι μόνος αυτήν την νύχτα που όλοι υποτίθεται πως είναι με αυτούς που αγαπούν
να είμαι όσο πιο μακρυά γίνεται από αυτό που ονειρευόμουν για αυτήν την νύχτα, μια νύχτα μαζί της
θέλω να κάνω τον πόνο μεγαλύτερο
γιατί; δεν ξέρω.. αλλά πιστεύω πως αυτό πρέπει να κάνω
σε λίγο θα την δω, μια ξένη που της μοιάζει

Περί των ονομάτων των ταράνδων του Άη Βασίλη

Το έτος είναι 1823, 23 Δεκεμβρίου πλησιάζουν Χριστούγεννα και εκείνο το πρωινό ο κόσμος των Χριστουγέννων θα αλλάξει για πάντα. Σε μια εφημερίδα της Νέας Υόρκης δημοσιεύεται ένα ποίημα ανώνυμα, λέγεται A visit from St. Nicholas, επίσης γνωστό και ως The Night Before Christmas, το ποίημα αυτό που έγραψε ο Clement Clarke Moore καθηγητής Ελληνικής και Ανατολίτικης λογοτεχνίας συνέβαλλε κατά κύριο λόγο στην διαμόρφωση της ιδέας και της εικόνας που έχουμε σήμερα για τον Άη Βασίλη, ή μάλλον τον Santa Claus ή St. Nicholas. Από την εξωτερική εμφάνισή του, την νύχτα που επισκέπτεται τα παιδιά, τον τρόπο με τον οποίο μετακινείται, τους ταράνδους που χρησιμοποιεί και τα ονόματά τους, το ότι φέρνει δώρα στα παιδιά ακόμα και το ότι μπαίνει από την καμινάδα. Σε αυτό το ποίημα βρίσκουμε για πρώτη φορά αναφορά στους ταράνδους του Άη Βασίλη και τα ονόματά τους τα οποία είναι Dasher, Dancer, Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donder και Blitzen. Για να ολοκληρωθεί όμως η λίστα αυτή έπρεπε να έρθει το 1949 τότε ήταν που το τραγούδι Rudolph the Red-Nosed Reindeer σε εκτέλεση του Gene Autry διείσδυσε στην συλλογική κουλτούρα και με την τεράστια απήχησή του επέβαλε τον Ρούντολφ ως αρχηγό και οδηγό των ταράνδων του Άη Βασίλη. Μια παραμονή Χριστουγέννων τόσο σκοτεινή και ομιχλώδη που ο Άη Βασίλης είχε πρόβλημα να ξεκινήσει την καθιερωμένη διαδρομή του και να παραδώσει τα χριστουγεννιάτικα δώρα σε όλα τα καλά παιδιά του κόσμου, διέκρινε ανάμεσα στο κοπάδι με τους ταράνδους του έναν μικρό τάρανδο που η μύτη του ήταν τόσο φωτεινή που αν οδηγούσε τους άλλους ταράνδους στην διάρκεια εκείνης της νύχτας ο Άη Βασίλης θα μπορούσε να κάνει την διαδρομή του και έτσι ο Ρούντολφ έσωσε τα Χριστούγεννα έγινε ήρωας και ο πιο γνωστός από όλους τους ταράνδους του Άη Βασίλη.

You know Dasher and Dancer
And Prancer and Vixen,
Comet and Cupid
And Donner and Blitzen.
But do you recall
The most famous reindeer of all?

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα σήμερα, καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε όλους:) σήμερα θα γράψω ένα διαφορετικό ποστ, ή έτσι ελπίζω, βλέπω μια ταινία, 500 days of summer, και θα γράφω ότι σκέφτομαι κατά την διάρκεια της ταινίας, αν μου βγει βέβαια.. μέχρι τώρα (στα 13 λεπτά ταινίας) μου ήρθε η επιθυμία να ζωγραφίσω όπως έκανα παλιά, να σκιτσάρω μάλλον, απλά με μολύβι, ο ήρωας είναι κειμενογράφος σε μια εταιρεία ευχετήριων καρτών και τώρα πήρε ένα χαρτί και άρχισε να ζωγραφίζει τα περιγράμματα κάτι κτηρίων.

θα μπορούσα να γίνω κειμενογράφος.

η πρωταγωνίστρια μοιάζει με την Katy Perry

τα χρώματα είναι πολύ όμορφα σε αυτήν την ταινία (a world of brown so far)

οι ήρωες είναι σε κάποιο καφέ που είχε ηλεκτρονικά παιχνίδια στα τραπέζια του, από εκείνα που το πάνω μέρος του τραπεζιού ήταν γυάλινο και από κάτω έβλεπες την οθόνη του παιχνιδιού, θυμάμαι να παίζω pacman σε έναι τέτοιο κάποτε

πώς όλες σου οι ημέρες μπορούν να περιστρέφονται γύρω από κάποια που μπορεί να είναι και στον κόσμο της και να μην έχει ιδέα

loneliness is underrated

όλοι έχουν υποφερτή φωνή;

yeah... you and me we should be friends.. (boy likes girl)

η ηρωίδα είναι ντυμένη σαν να βγήκε από την δεκαετία του 60 και ο ήρωας λες και είναι 60 χρονών καθηγητής σε πανεπιστήμιο και διδάσκει παλαιοζωoντολογία αν υπάρχει τέτοιο πράγμα

βόλτα στο IKEA κάθε αντικείμενο έχει το καρτελάκι με την τιμή του, μπορείς να αγοράσεις τα πάντα με αρκετά λεφτά, μπορείς να γνωρίζεις ακριβώς πόσο έχει το κάθε τι

το ονειρεμένο σπίτι και η ψευδαίσθηση πως και η ζωή σου θα είναι τέλεια εκεί μέσα, μπορεί να γίνει πραγματικότητα γιατί όλα έχουν την τιμή τους

το συντριβάνι μου θύμισε το παντρεμένοι με παιδιά, ο ήρωας (Τομ?) κοιτάχθηκε στον καθρέφτη την πρώτη μέρα μετά που έκαναν έρωτα και είδε τον Χαν Σόλο lol

fuck έγινε μιούζικαλ

οι ιστορίες που άκουγε ο Τομ δεν ήταν κάτι που άκουγε ο καθένας αλλά έπρεπε να τις κερδίσεις, ένιωθε το τείχος να πέφτει..

modern art μούφα

είναι ευτυχισμένος και μοιράζεται την ευτυχία του με όλους, κάνει και τους άλλους να νιώθουν καλά

οκ δεν έχουν όλοι υποφερτή φωνή:Ρ

να λες κάτι μόνο για εκείνη και να είναι η μόνη που δεν του δίνει σημασία

θα επέστρεφα για πάντα σε εκείνο το παγκάκι

breaking the fourth wall

μόλις τέλιωσε η ταινία, καλούτσικη ήταν..

Johnny Cash-Hurt

πρώτη φορά άκουσα αυτό το τραγούδι σε ένα επεισόδιο του smallville, σε εκείνο που o Lex μπήκε σε ψυχιατρική κλινική, το έψαξα αργότερα και το βρήκα, γραμμένο από τους nine inch nails και ερμηνεία από τον Johnny Cash, πριν βρώ τους στίχους είχα διαφορετική εντύπωση για το τί έλεγε το τραγούδι και εκεί που λέει if i could start again, a million miles away i would keep myself i would find a way, εγώ άκουγα i would kill myself i would find a way..
μέχρι που μια φορά έψαξα τους στίχους και βρήκα την αλήθεια.. για λίγο καιρό δεν μου άρεσε πια όπως παλιότερα, είχε χάσει το νόημα του, κάποιος που ευχόταν να μπορούσε να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή μόνο και μόνο για να την τελιώσει, μου φαινόταν πολύ δυνατό σε αντίθεση με το στερότυπο αν ξεκινούσα ξανά από την αρχή θα ήμουν κάλύτερος
περνώντας όμως ο καιρός κατέληξε να μου αρέσει όπως και παλιά, τελικά δεν είχε τόση σημασία
κάθε φορά που το ακούω όμως θυμάμαι το λάθος μου και κάποιες φορές το ακούω ακόμα λάθος, ακούω αυτό που θέλω να ακούσω
i hurt myself today to see if i still feel, i focus on the pain the only thing that's real
κάποτε είχα γράψει κάτι παρόμοιο, πως ο πόνος είναι το μοναδικό πράγμα που μου θυμίζει πως είμαι ζωντανός, μετά το διάβασα και σε κάποιο βιβλίο ελαφρώς παραλαγμένο και μετά το συνάντησα και στο τραγούδι, οι σκέψεις μου λοιπόν σκέφτηκα τότε δεν είναι πρωτότυπες
αλλά παρηγορήθηκα από το γεγονός πως κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα με τον συγγραφέα χωρίς να γνωρίζω πως το είχε γράψει αυτός πρώτος
η ώρα κοντεύει 5 και πρέπει να σηκωθώ γύρω στις 11.. σήμερα η μέρα ήταν χάλια, ένιωσα απίστευτη μοναξιά, ήθελα να τα παρατήσω όλα και να σηκωθώ να φύγω, οι άλλοι γύρω μου ήταν χαρούμενοι και δεν το άντεχα τεσπά



P.S έχει και μια καλύτερη version στο ΥΤ αλλά δεν μπορείς να την κάνεις embed :(

Silent Night

Μου φαίνεται πως θα εξαντλήσω φέτος ότι χριστουγεννιάτικο τίτλο μπορώ να σκεφτώ και για του χρόνου τα Χριστούγεννα δεν θα ξέρω τι να βάλω :Ρ
αύριο είναι η τελευταία μέρα δουλειάς! κλείνουμε για Χριστούγεννα, οπότε έρχεται ξεκούραση καθισιό και φαγητό ότι καλύτερο! σήμερα σχόλασα νωρίς και περπάτησα μέχρι το σπίτι αντί να πάρω λεωφορείο όπως κάνω συνήθως, μόλις είχε σταματήσει να ψιλοβρέχει και σκέφτηκα πως θα ταν ωραίο και διαφορετικό να κάνω μια βόλτα, φόρεσα λοιπόν τα ακουστικά έβαλα μια playlist με διάφορα ελληνικά που είχα φτιάξει πριν καιρό και περπάτησα, είχα καιρό να το κάνω και μου άρεσε, ήταν σαν να μουν σε έναν κόσμο μόνο δικό μου αποκομμένος (από όλους και απ' όλα σε μαγεμένη τροχιά:Ρ) και παρατηρητής. έπαιξε σίγουρα ρόλο το ότι δεν άκουγα τους συνήθεις για την ώρα εκείνη ήχους αλλά μόνο την μουσική που είχα επιλέξει, σαν να βλέπω τηλεόραση χωρίς ήχο ένιωθα, ένα κομμάτι ζωής με δικό μου soundtrack. lol η υπερβολή δεν έβλαψε ποτέ

Στο Ντορέ πέφτει ψιλή βροχή
Κι είναι ο κόσμος σαν κρύο δωμάτιο
Δεν περνάει ένα φως
Ούτε κάποιος γνωστός
Και αργεί να φωτίσει το αύριο

Θα' θελα να σ' αγγίξω ξανά
Τα μακριά σου μαλλιά να μυρίσω
Μα ας τ' αφήσουμε εκεί
Φίλοι πάλι ή εχθροί
Δεν αντέχω άλλο να προσπαθήσω

Στο Ντορέ είναι όλα κλειστά
Παίρνω το πρωινό λεωφορείο
Και μια ανάσα βαθιά
Δυο στάσεις μετά
Θα μ' αφήσει ξανά μεσ'στο κρύο

Όσο πίσω λοιπόν κι αν γυρνώ
Θα τα βρίσκω όλα εδώ όπως τ' άφησα
Και στο ίδιο όνειρο από ψηλά θα κοιτώ
Να βουλιάζει η πόλη στη θάλασσα

Είσαι ένα καράβι στα παγωμένα νερά
Που μοιάζει σταματημένο στου λιμανιού τ' ανοιχτά
Κι εγώ ν' αναρωτιέμαι έναν αιώνα μετά
Αν σε μένα γυρνάς ή αν φεύγεις

ένα τραγούδι που θυμήθηκα (αν και δεν το ξεχνώ..)

μπορεί να περάσει και μία ώρα ανάμεσα στις γραμμές, ίσως ακόμα και ανάμεσα στις λέξεις, αυτό το λέω γιατί μερικές φορές τα πράγματα που γράφω μπορεί να φανούν ασύνδετα.. δεν αναφέρομαι στα πιο πάνω μιας και τους στίχους τους έγραψα αμέσως μετά την τελευταία πρόταση μου. πιο πολύ για τα παρακάτω.. (που δεν έγραψα ακόμα αλλά θα γράψω) δεν ξέρω πως γράφουν οι άλλοι στα μπλογκ τους, αν δηλαδή γράφουν το κείμενο στην word και μετά το περνάνε εδώ μέσα αλλά εγώ ανοίγω την νέα ανάρτηση και μπορεί να την έχω ανοιχτή και τρεις ώρες, από την πρώτη μέχρι την τελευταία γραμμή μπορεί να έχω δει το επεισόδιο κάποιος σειράς ή ακόμα και κάποια ταινία επιπλέον παρατήρησα πως άρχισα να αποκτώ μία συνήθεια ως προς τις ώρες τις οποίες γράφω, μετά τα μεσάνυχτα, βασικά είναι πρακτικός ο λόγος σχολάω συνήθως αργά και τότε μόνο μπορώ να γράψω και σήμερα όμως που σχόλασα νωρίτερα περίμενα να περάσει 12 η ώρα για να γράψω.

ακολουθεί τώρα αυτό που ήθελα να γράψω και μου φάνηκε ασύνδετο με τα πιο πάνω

θα έρθουν τα Χριστούγεννα, θα περάσουν.. θα έρθει η πρωτοχρονιά και ο νέος χρόνος αλλά τι θα αλλάξει; πολύ φοβάμαι πως τίποτα
τι θα ήθελα να αλλάξει; πολλά πρώτα εγώ, ίσως κάνω μια λίστα πριν την πρωτοχρονιά με όσα θα ήθελα να αλλάξουν και την αναρτήσω, ίσως πάλι και όχι
μάλλον θα γινόταν πιο προσωπική από αυτά που είμαι έτοιμος να μοιραστώ..

αυτά για σήμερα:) αν κρατήσω και άλλο ανοιχτή αυτήν την Νέα ανάρτηση θα καταλήξω να φλυαρώ χωρίς νόημα αν δεν το κάνω ήδη (όχι οτι χριάζεται κάποιο νόημα για να φλυαρείς)

P.S το silent night αναφέρεται όχι μόνο στο τραγούδι αλλά και στην δική μου βόλτα απόψε, μια νύχτα χωρίς τους δικούς της ήχους. το γράφω γιατί δεν θέλω να διαβάσει κανείς αυτό το ποστ και να χάσει αυτόν τον υπέροχο συσχετισμό lol
P.S2 αύριο ελπίζω να έχω καλύτερη διάθεση..
P.S3 μέχρι εκεί που ξεκινάνε οι στίχοι του Ντορέ είχα καλή, όχι πως φταίνε αυτοί..

Το φάντασμα των χριστουγέννων

Μέχρι τα Χριστούγεννα, μάλλον θα κινούμε σε αυτό το theme, χριστουγεννιάτικο. Ήταν σήμερα στις δύο η ώρα να με επισκεφθεί ένα φάντασμα, το φάντασμα των φετινών χριστουγέννων αλλά δεν ήρθε τελικά, νιώθω απογοητευμένος αν και περίμενα πως έτσι θα γινόταν, έτσι ακριβώς, εγώ να περιμένω και αυτό να μην έρχεται, μάλλον θα έρθει του χρόνου, ίδια μέρα ίδια ώρα όταν θα έχει γίνει φάντασμα του παρελθόντος. από αυτά τα φαντάσματα δεν έχω παράπονα έρχονται στην ώρα τους και μένουν και πολύ. Λίγο ξεθωριασμένα είναι μόνο και οι άκρες τους τείνουν να χάνονται στον περιβάλλοντα χώρο..

Merry Christmas and God Bless Us, Every One που θα έλεγε και ο Tiny Tim

Ρούντολφ!

Βγήκα σήμερα το πρωί για ψώνια αν και νύσταζα πολύ γιατί κοιμήθηκα γύρω στις 6, 11 και 30 ήμουν ξύπνιος..
Σκέφτηκα πως αν δεν έβγαινα σήμερα ίσως δεν έβγαινα καθόλου. η κίνηση στους δρόμους και στα μαγαζιά ήταν απίστευτη.. η εγνατία μπλοκαρισμένη λόγω μετρό και η τσιμισκή μπλοκαρισμένη λόγω ανθρώπων, δεν περίμενα να έχει τόσο κόσμο.. έβρεχε και δεν ήταν ακριβώς η χαρούμενη μέρα που φανταζόμουν:Ρ αλλά οκ.. έκανα μερικά δώρα στον εαυτό μου και για λίγο ένιωσα ωραία:)
Μακάρι μόνο να κρατούσε λίγο παραπάνω η χαρά που σου δίνουν τα υλικά αγαθά. o jubei χασμουριέται. και τώρα καθαρίζεται..
αύριο δουλεύω και δεν έχω καμία όρεξη:( κάθε φορά που έχω ρεπό ξεφεύγω τόσο πολύ από εκείνη την καθημερινότητα και τους ανθρώπους και τον ρόλο που έχω εκεί μέσα που η επιστροφή είναι δύσκολη(όχι και τόσο αλλά αρκετά ωστέ να το αναφέρω) συζητήσαμε πριν λίγο με την αδελφή μου το χριστουγεννιάτικο μενού, ρίξαμε αρκετές ιδέες και πρέπει να καταλήξουμε σε κάποιες, σήμερα όπως ήμουν έξω και κατέβαινα την Αριστοτέλους σκέφτηκα να μπω σε κάποιο βιβλιοπωλείο και να πάρω κανένα βιβλιαράκι αλλά με έπιασαν οι τσιγκουνιές μου..
είδα SGU, μου μένει τώρα ένα μόνο επεισόδιο.. που μάλλον θα δω σε λίγο.. άκουσα λίγα christmas songs και θα βάλω και ένα εδώ μέσα..
αναρωτιέμαι πως πέρασαν εχθές.. αν πρόσεξε κανείς την απουσία μου και αν έλειψα σε κανέναν και ειδικά σε εκείνη και περιμένω πως αύριο θα την δω, άσχετο αλλά κάτι εικόνες απο χριστουγεννιάτικα δέντρα με ρετρό διακόσμηση πέρασαν από το μυαλό μου.. ελπίζω αύριο όλα να είναι καλά και να είναι μια όμορφη μέρα ακολουθεί το τραγουδάκι, κλασικό (αν είσαι αμερικάνος, lol, αλλά δεν μπορούσα να βάλω την Καίτη Γαρμπή εδω μέσα..) είναι old.. και το καταλαβένεις.. και όπως όλα τα παλιά σου προσφέρει μια ηρεμία.. Ρούντολφ!

κάποια νύχτα

έκανα ένα edit και έβαλα την εικόνα που βρίσκεται τώρα πάνω από το κείμενο του χριστουγεννιάτικη ιστορία, κατέβασα και την ταινία που έλεγα, με τον Patric Stewart οι subs έχουν ένα μικρό πρόβλημα συγχρονισμού οπότε θα το δω χωρίς. είδα το 4 επεισοδίου του Stargate universe, ωραίο αν και μου φάνηκε λίγο υπερβολικό το πως χειρίστηκαν τον Ρας, από συγγραφικής άποψης μιλώντας, σεναριακής μάλλον, λίγο βεβιασμένο, όχι αληθοφανές το πως κατέληξε σε νευρικό κλονισμό τεσπα.. μέχρι να αρχίσει το Lost την βγάζω με υποκατάστατα, αύριο τελικά έχω ρεπό :) και από ότι έμαθα τα καταστήματα είναι ανοιχτά οπότε ίσως βρω την ευκαιρία να κάνω όσα έλεγα εχθές πως δεν έκανα...
αυτήν την ώρα, πρέπει να είναι στο πάρτι, δεν έχω πρόβλημα που δεν είμαι εκει..
είχα σκοπό να βάλω ένα τραγούδι σήμερα, και ήμουν ανάμεσα στο μόνο για κείνη μην μου λες και το ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς, άλλαξα γνώμη όμως και θα βάλω το Φοβάμαι των μπλε, κάποτε πρέπει να ασχοληθώ με το πόσο ηθικό είναι να χρησιμοποιώ τα βίντεο που ανεβάζουν άλλοι χωρίς να έχουν ιδέα πως τα χρησιμοποιώ, μήπως θα έπρεπε να τους ζητάω την άδεια; μπα.. τεσπα άλλη μέρα αυτές οι σκέψεις! παρεμπιπτόντως και τα τρία αυτά τραγούδια τα είχα κάποτε στον πρώτο μου υπολογιστή κατεβασμένα με το θρυλικό napster, και πέρασα το λύκειο ακούγοντάς τα..

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, 6 μέρες ακόμα, τόσο κοντά και δεν έχω καταλάβει τίποτα από αυτά, δεν έχω κάνει κάτι χριστουγεννιάτικο, δεν περπάτησα στους στολισμένους δρόμους της πόλης δεν κοίταξα τις γιορτινά στολισμένες βιτρίνες απλά τις προσπέρασα, δεν άκουσα καν κανένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι, μόνο πριν κανένα μήνα θυμάμαι που μουρμούριζα ένα αλλά και αυτό από λάθος μάλλον. πιο παλιά θυμάμαι να γράφω στο Irc τους στίχους από τον Ρούντολφ και η συνομιλήτρια μου να μου στέλνει την συνέχεια και έτσι να το τραγουδάμε μαζί, πιο παλιά θυμάμαι τις σχολικές γιορτές και τα κάλαντα και πιο παλιά δεν θυμάμαι τίποτα...

το Χριστουγεννιάτικη Ιστορία του Ντίκενς μου αρέσει ως βιβλίο και η ταινία με τον Patrick Stewart επίσης, απ΄ ότι είδα βγαίνει και μια καινούρια εκδοχή με τον Jim Carrey, αν και θα είναι animated

Στο τόρεντ κατεβαίνουν τα δέκα πρώτα επεισόδια του Stargate universe, κατέβασα εχθές τα τρία πρώτα και μου φάνηκε κάπως ενδιαφέρον, δέν έχω δει σχεδόν τίποτα από το stargate franchise, μόνο λίγα από τα πρώτα επεισόδια του SGI και την ταινία, θυμάμαι πόσο περίεργο μου είχε φανεί να παίζει ο Macgyver κάποιον Ο΄ Νηλ... υποθέτω όμως θα υπάρχει κάποιος εκεί έξω που θα δει τυχαία ένα επεισόδιο του Macgyver και θα πει απίστευτο ο Ο΄ Νηλ στα νιάτα του... τα χρόνια περνάνε, και αν και δεν είμαι και τόσο μεγάλος τα νιώθω βαριά (σαν τις αλυσίδες που έσερνε ο Jacob Marley:P) ίσως επειδή τα αφήνω να περνάνε χωρίς να καταφέρνω τίποτα.. τι μέλλον πρέπει να μου δείξει το φάντασμα των Χριστουγέννων του μέλλοντος για να αλλάξω;

the snowman

πόση μελαγχολία έχει αυτό το κομμάτι; δεν είδα την ταινία αλλά μπορώ να φανταστώ, είναι η δεύτερη φορά τον τελευταίο καιρό που κάνοντας βόλτες στο ίντερνετ και σε σελίδες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους πέφτω πάνω σε αυτό το τραγούδι, i'm walking in the air, αν είσαι έστω και λίγο συναισθηματικά φορτισμένος μπορείς άνετα να βάλεις τα κλάματα..
θυμήθηκα βλέποντας για αυτήν την σειρά ένα παλιό βιβλίο που είχα μια "υποτίθεται" χριστουγεννιάτικη ιστορία και λέω υποτίθεται γιατί ήταν τελείως εκτός κλίματος, μόνο σε χαρούμενη διάθεση δεν σε έβαζε, δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες μόνο το συναίσθημα και κάτι εικόνες, κάτι μπισκότα σε έναν δίσκο, πατημασιές.. ένα αγόρι που πήγε για ξύλα στον θείο του, την μητέρα του να είναι μόνη της και ένα γενικό μυστήριο να πλανιέται στην ατμόσφαιρα λες και δεν γιόρταζαν τα Χριστούγεννα αλλά κάποιος είχε δολοφονηθεί και όλοι ήταν ύποπτοι.. τι τρελά πράγματα.. αν πάω αυτά τα Χριστούγεννα στην πόλη μου, θα προσπαθήσω να βρω αυτό το βιβλίο και με μια καθαρή ματιά να δω τι στο καλό συμβαίνει εκεί πέρα. ακόμα και η εικονογράφηση ήταν σκοτεινή και περίεργη, παστέλ...
ο jubei είναι ξαπλωμένος εδώ δίπλα χωρίς να τον νοιάζει τίποτα:) έχει συνέλθει τελείως από την επέμβαση και ξαναβρήκε την ζωντάνια του(όταν δεν κοιμάται:Ρ) φέτος θα είναι τα δεύτερα του Χριστούγεννα..