άλλος ένας χρόνος

να και το δικό μου πρώτο ποστ για την καινούρια χρονιά!
μοιάζουν όλα θλιβερά και μοναχικά, όπου και αν γυρίζω βλέπω μαυρίλα, δεν ξέρω αν είναι μόνο επειδή νοιώθω εγώ έτσι ή αν όντως ο κόσμος έχει αρχίσει να βουλιάζει, πιθανόν και τα δύο
οι φετινές γιορτές ήταν οι χειρότερες μου, το μαγαζί έκλεισε μόνο την μέρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς οπότε.. δεν υπήρχε χρόνος για τίποτα ιδιαίτερο, όχι πως αν υπήρχε θα έκανα κάτι αλλά λέμε, τουλάχιστον θεωρητικά θα είχα την δυνατότητα
ακόμα και ο παραπάνω ύπνος θα ήταν κάτι καλό, τεσπά..
κλασικά ένοιωσα απέραντα μόνος, δυστυχώς το κενό που αφήνει κάθε Εκείνη δεν μπορεί να το αναπληρώσει κανείς άλλος και αυτός που σε πονάει μόνο αυτός μπορεί να σε κάνει να νοιώσεις και καλά, ειρωνικό γιατί αν κάνει το ένα δεν μπορεί να κάνει το άλλο
διάφορες περίεργες σκέψεις αυτοκαταστροφής πέρασαν από το μυαλό μου, ευτυχώς που δεν γίνονται τα πράγματα τόσο εύκολα, περιμένω να περάσει όλο αυτό αν και αυτό που θα ακολουθήσει δεν είναι και το καλύτερο, θα επιστρέψω στο κενό, την ζωή χωρίς ενδιαφέρον
ο παλιός τίτλος του μπλογκ ήταν post mortem, αρκετά ταιριαστό για το Μετά
2011
ποιος το περίμενε; να έρθει τόσο γρήγορα;

βιαστικό ποστ

ο χρόνος τελειώνει.. βιαστικό ποστ γιατί κλασικά πρέπει να φύγω για την δουλειά, γιατί να γράψω; και για ποιο θέμα; δεν υπάρχει τίποτα, απλά μερικές γραμμές, στο μέλλον όλα θα έχουν διαφορετική σημασία και ποιος ξέρει τι σκέψεις θα γεννηθούν από αυτές εδώ τις γραμμές.



και από αυτό εδώ το τραγούδι..
το είχα κατεβάσει εχθές για μια φίλη και το άκουσα για λίγο πριν της το στείλω και με χτύπησε, μέσα μου βαθειά
μπορεί βέβαια να είναι, να ήταν, όλα ψέμματα αλλά τα ένοιωσα για αληθινά

τα Χριστούγεννα

η σκοτεινιά και η σιωπή
είσαι μακρυά, εκεί που θα ήμουν και εγώ αν..
να με σκέφτεσαι.. μόνο αυτό ελπίζω πια, για όλα τα υπόλοιπα έχω χάσει την ελπίδα και έτσι έπρεπε.. ίσως ακόμα και αυτό να είναι πολύ, να με σκέφτεσαι
αν με σκεφτόσουν, αν με θυμόσουν.. στις μικρές στιγμές σου

και πάλι τίποτα.. Ξεκόλλα, θα θυμάμαι τις μέρες αυτές για να ρωτήσω την επόμενη Εκείνη τι έκανε, τα Χριστούγεννα του 2010

το απόγευμα πριν τα Χριστούγεννα

γιατί επιμένω να πιστεύω και να κυνηγάω ένα ψέμα; ξέρω πως κάποια στιγμή θα την ξεχάσω, ξέρω ήδη πως δεν ήταν η κατάλληλη για μένα, αλλά ακόμα μέσα μου υπάρχουν συναισθήματα, μπερδεμένα δεν είναι έρωτας, αγάπη αλλά κάτι είναι
την θέλω κοντά μου, όχι για αυτό που είναι αλλά για αυτό που πίστεψα πως είναι
υπάρχει κάποιο ψέμα που μπορείς να πιστεύεις ακόμα και αν γνωρίζεις πως είναι ψέμα; κάπως πρέπει να λέγεται αυτό
είναι Χριστούγεννα και δεν με νοιάζει, εχθές κάποιος μου είπε πως το μόνο που με ενδιαφέρει είναι εκείνη, είναι αλήθεια, δεν υπάρχει τίποτα άλλο μέσα μου, καμιά σκέψη κανένα ενδιαφέρον
μια εμμονή..
έρχονται στιγμές που θέλω να πέσω όσο πιο χαμηλά γίνεται, να νιώσω αληθινά αυτήν την μοναξιά χωρίς καμιά ψευδαίσθηση, προσπάθησα να στείλω τους δικούς μου στην πόλη μας, για να μείνω μόνος μου, να είμαι μόνος αυτήν την νύχτα που όλοι υποτίθεται πως είναι με αυτούς που αγαπούν
να είμαι όσο πιο μακρυά γίνεται από αυτό που ονειρευόμουν για αυτήν την νύχτα, μια νύχτα μαζί της
θέλω να κάνω τον πόνο μεγαλύτερο
γιατί; δεν ξέρω.. αλλά πιστεύω πως αυτό πρέπει να κάνω
σε λίγο θα την δω, μια ξένη που της μοιάζει

my constant

we have to go back..

ο ένας

δεν ξέρω γιατί έχω την εντύπωση πως είμαι για σένα ο Ένας, ο μοναδικός, αυτός που πρέπει να είσαι μαζί του, ίσως γιατί μοιάζεις να είσαι εσύ η Μία;

soundtrack of the night

ένα τραγούδι που πρωτοάκουσα απόψε και ψιλοκόλησα..
δεν μπορούσα να καταλάβω λόγω φασαρίας τι έλεγε ακριβώς αλλά από τα λίγα που έπιασα το βρήκα
όμορφες καταραμένες
πρέπει να μεγαλώσω την απόσταση γιατί έτσι πρέπει, αλλά δεν είναι αυτό που θέλω
είχα ρεπό και τα πράγματα θα ήθελα να είναι όπως παλιά για να περάσω μια χαρούμενη ημέρα, σχολούσε 7 και το μόνο που ήθελα ήταν να την πάρω τηλέφωνο και να της πω να βγούμε μια βόλτα, να μην κάτσουμε κάπου, απλά να περπατάμε και να της κρατάω το χέρι..
γελοίο μετά από όσα έχουν γίνει, εξωπραγματικό επίσης, δεν θα δεχόταν, δεν θέλει και το ξέρω αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να θέλω εγώ
θα έρθει όμως η μέρα