Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

σε ένα κομμάτι χαρτί

το ποστ της sognatrice και τα σχόλια των Γλύκα και mantarini (Kevin δεν είσαι από εδώ οπότε sorry :P) με έκαναν να νιώσω κάπως περίεργα, τα γνωστά μέρη, οι γνωστές γεύσεις, η γνωστή στάση.. περίεργα όχι με την κακή έννοια αλλά με την φυσιολογική περίεργη έννοια :Ρ
εμείς που είμαστε άγνωστοι περπατάμε στους ίδιους δρόμους και μπαίνουμε στα ίδια μαγαζιά, δεν ξέρω κάπως μου φάνηκε, commentator μένουμε όλοι στην ίδια πόλη, δεν είναι φυσιολογικό; ναι αλλά και πάλι..
τέσπα!
το επόμενο επεισόδιο του LOST πρέπει να είναι ΤΕΛΕΙΟ, από ότι είδα θα επικεντρώνεται στις ζωές του Τζέηκομπ και του man in black or Σωσία.. το sneek peek τους δείχνει παιδιά στο νησί σε κάποια αρχαία εποχή.. πραγματικά ανυπομονώ!

είπα σήμερα σε Εκείνη να μου γράψει κάτι σε ένα κομμάτι χαρτί.. σκέφτηκα πως ακόμα και όταν χαθούμε αυτό το χαρτί θα υπάρχει, ένα μήνυμα αποκομμένο από το νόημα του ένας απόηχος μιας άλλης εποχής, ένα artifact που δημιουργήθηκε από την αρχή ως artifact, όχι για το τώρα αλλά για το μετά
κάποιες φορές έχω περίεργες ιδέες

κάποτε είχα σκεφτεί για μια Ιστορία μου, έναν χαρακτήρα να δίνει σε έναν άλλον, στον ήρωα, ένα χαρτί με οδηγίες για το τι πρέπει να κάνει
ο ήρωας πήρε το χαρτί αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει τίποτα
εκείνος που του έδωσε το χαρτί του είπε πως όταν ερχόταν η ώρα θα καταλάβαινε
το έγραψα γιατί μου φάνηκε ωραίο (και επίσης γιατί εμνεύστηκα από μια πραγματική ιστορία) αλλά καθώς μετά το σκεφτόμουν προσπάθησα να λύσω το μυστήριο αυτό, γιατί ο ήρωας δεν μπορούσε να καταλάβει τι έλεγε το χαρτί; και πως ο ίδιος μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να το καταλάβει;
είχε να κάνει με το ίδιο το μήνυμα; ήταν γραμμένο σε κάποιον κώδικα; ή ήταν γνωστές λέξεις μόνο που δεν έβγαζαν νόημα;
τι θα συνέβαινε όταν ερχόταν η ώρα; και ήταν έτοιμος ο ήρωας; πως θα μπορούσε τότε να καταλάβει το μήνυμα; θα είχε αλλάξει αυτό ή αυτός; δεν θυμάμαι να είχα καταλήξει κάπου οριστικά αλλά έκλεινα προς το ότι με κάποιον μυστικιστικό ίσως τρόπο αυτό που πριν δεν έβγαζε νόημα θα ήταν τότε ξεκάθαρο, τώρα που το ξανασκέφτομαι βρίσκω και νέες πιθανές λύσεις αλλά δεν είναι του παρόντος να τις αναφέρω..

12 σχόλια:

  1. -Μπορεί και να έχουν διασταυρωθεί οι δρόμοι σας και δεν το έχετε καταλάβει! Θα ήταν τρομερό αυτό.. Ή να έχουν ερθεί εκεί όπου δουλεύεις..
    -Ακόμη να δω Lost, τα κρατάω για όλα μαζί το καλοκαίρι μάλλον..
    -Ωραία θα μπορούσε να γίνει μια ιστορία με τέτοιο ξεκίνημα.. Ο ήρωα δίνει στον άλλον το χαρτάκι αυτό λίγο πριν πεθάνει. Ο άλλος δεν καταλαβαίνει αλλά ύστερα απο μια σειρά συγκυριών οι λέξεις μπαίνουν στη θέση τους και όλα γίνονται ξεκάθαρα! Και αποκαλύπτεται μια μεγάλη συνωμοσία που θα τραντάξει τα θεμέλια του κόσμου! Το τράβηξα λίγο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι εγώ αυτό σκέφτηκα! Η Θεσσαλονίκη δεν είναι δα και τόσο μεγάλη, κάπου θα έχουμε συναντηθεί!

    Χωρίς να έχω κάποια συγκεκριμένη ιστορία στο μυαλό μου, δε νομίζω ότι αυτό το κόνσεπτ με το ακαταλαβίστικο χαρτάκι που στη συνέχεια γίνεται κατανοητό είναι και τόσο πρωτότυπο! Αλλά θα είχε ενδιαφέρον να γράψετε τη συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νομίζω θα είχε ενδιαφέρον και μια εξέλιξη τύπου lost,ειδικά ηλεκτρομαγνητικά κύματα θα μετέτρεπαν τα ακαταλαβίστικα του χαρτιού σε πλήρως κατανοητό κείμενο και μ' ένα ταξίδι στο χρόνο όλα θα μπαιναν στη θέση τους...ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όντως βρε παιδιά, δεν έχει τρομερό ενδιαφέρον που μας κεντρίζουν τα ίδια πράματα σε αυτή την πόλη, που έχουμε κατά κάποιο τρόπο παρόμοιες εμπειρίες, έχουμε βρεθεί πολλές φορές στους ίδιους χώρους για να "συναντηθούμε" διαδικτυακά, παραμένοντας όμως άγνωστοι γνωστοί? Ούτε τα πραγματικά ονόματά μας να μην γνωρίζουμε. (εμένα πάντως το δικό είναι Γλύκα,λολ, και το μανταρινάκι Ελένη δεν το λένε;).

    Λοιπόν, commentator, έχεις μια πολύ ενδιαφέρουσα αρχή για κάτι που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε τρομερή ιστορία! Γιατί δεν το προσπαθείς? Ιδέες απ'ότι φαίνεται έχεις. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κάθε επίδοξος συγγραφέας, έτσι δεν είναι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κέβιν... LOOOOOOOOOOOOOOOOOST LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOST LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOS :) όταν τα δεις θα πάθεις πλάκα.. απορώ πως αντέχεις.. για την εξέλιξη της ιστορίας που λες, θα το έκανα έτσι αλλά μετά δεν θα μπορούσα να κατηγορώ τον Dan Brown :P εγώ σκεφτόμουν κατι πιο πολύ του στυλ πως το μήνυμα που θα γινόταν ξεκάθαρο θα έσωζε τον κόσμο η τεσπα θα βοηθούσε στην σωτηρία του..

    @sognatrice σίγουρα θα έχουμε συναντηθεί κάπου και εγώ θα σκεφτόμουνα το ποστ που θα έγραφα και εσύ το ίδιο και μετά θα τα γράφαμε θα τα διαβάζαμε και δεν θα γνωρίζαμε πως οι ιδέες σχηματίστηκαν τόσο κοντά η μια στην άλλη, ή ίσως και όχι :Ρ για το χαρτάκι συμφωνώ μάλλον κοινότυπο παρά πρωτότυπο, βέβαια το δικό μου είναι καλύτερο lol

    @mafalda αυτό που λες δεν απέχει και πολύ από κάποια που σκέφτηκα, λοιπόν.. οι χαρακτηρες στο χαρτί (που μάλλον δεν είναι και πολύ χαρτί..) άλλαζαν συνεχώς θέση και μορφή (μια από τις ιδέες που δεν ξεκαθάρισα) ίσως πράγματι ο καταλύτης για την κατανόηση του μυνήματος να είναι ο ηλεκτρομαγνητισμός και επίσης το ταξίδι στον χρόνο σίγουρα θα έμπαινε έστω και σαν tribute στους LOST friends μας!

    @Γλύκα
    εμείς τελικά είμαστε οι γνωστοί άγνωστοι..
    για τα ονόματα και του Κέβιν είναι Κέβιν :Ρ πάντως εγώ βρίσκω κάτι ωραίο στο ότι τα ονόματα μας είναι κάτι διαφορετικό εδω μέσα, κάτι διαφορετικό από τον έξω κόσμο. για την ιστορία πρέπει να σου πω πως το προσπάθησα αλλά έμεινε στην μέση όπως πολλές άλλες, όταν αρχίζω και γράφω περνάει τόσος καιρός που οι σκέψεις μου αλλάζουν και η ιστορία χάνει το νόημα και το ύφος της, στο τέλος (δηλαδή στην μέση) μοιάζει με ασύνδετα κομμάτια που ανήκουν στην ίδια ιστορία επειδή απλά είναι το ένα κάτω από το άλλο. μακάρι να μπορούσα να γράψω όπως ο Μπόρχες, από θέμα έκτασης μιλάω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νομίζω πως η Γλύκα έχει δίκιο... Γι'αυτό αποφάσισα να συστηθώ! Είμαι η Αθηνά, χαίρω πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γεια σου Αθηνάάά!!! Και'μεις χαιρόμαστε πολύ!!!
    lol

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αν και με ξεσκέπασε ο commentator εμένα με λένε Κέβιν! λολ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κέβιν τι έκπληξη θα ήταν να μας έλεγες πως σε λένε κάπως αλλιώς :Ρ ξέρεις το Κέβιν είναι απλά ένα ψευδώνυμο.. Sognatrice Αθηνά, σου ταιριάζει :) εμένα πάλι με λένε commentator.. ξέρω βλακία, αλλά δεν νοιώθω έτοιμος ακόμα να αποκαλύψω το πραγματικό μου όνομα, στον Μεσαίωνα η γνώση των πραγματικών ονομάτων των Αγγέλων και των Δαιμόνων σήμαινε πως μπορούσες να τους εξουσιάζεις, άσχετο αλλά μεσαιωνικό :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν χρειάζεται να μας πεις αν δεν το νοιώθεις commentator. Εξάλλου, εκείνο τον καιρό δεν είχαμε επιλογή για το όνομά που μας έδωσαν. Με αυτό το σκεπτικό ίσως είναι πιο σωστά τα ονόματα που έχουμε δώσει εμείς στον εαυτό μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. εγώ πάντως αν ανακαλύψουμε πως έχουμε συνατηθεί σε κάποια διαστάυρωση πραγματικά θα τρομάξω! Τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή την ζωή! Δεν πιστεύω στις συμπτώσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. σε αντίθεση με ότι μας διδάσκει η αγαπημένη μας σειρά LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOST υπάρχουν και συμπτώσεις

    "Do not mistake coincidence for fate"
    "Do not mistake fate for coincidence"

    mr. Eko και Locke

    ΑπάντησηΔιαγραφή