Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

επιστροφή με το δώδεκα, όχι με το δεκατέσσερα!

σήμερα είμαι κουρασμένος.. κλείσαμε νωρίτερα από το κανονικό.. πήγα μια βόλτα με μια φίλη και γύρισα σπίτι, δεν ήθελα να πάω βόλτα αλλά πήγα, ίσως απλά για να πω πως έκανα κάτι και δεν γύρισα αμέσως στο σπίτι, ήταν σχεδόν όλη η βόλτα διαδικαστική, ακόμα και το μέρος που πήγαμε για καφέ, εκεί που πάμε σχεδόν πάντα, στην επιστροφή όμως θυμήθηκε η φίλη μια ιστορία μας από το παρελθόν και σαν όλα να μπήκανε στην θέση τους, νόμιζα πως δεν θα θυμόταν κάτι τέτοιο και εγώ ο ίδιος το είχα ξεχάσει μέχρι που μου το θύμησε, ήταν μια αστεία επιστροφή μας με το λεωφορείο από την δουλειά, μια όμορφη στιγμή γεμάτη οικειότητα.. έχουν περάσει σχεδόν 7 χρόνια από τότε.. συνήθως βλέπω εκείνη την εποχή σαν να είμασταν άλλοι, αλλά σήμερα θυμήθηκα πως είμαστε εμείς

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

χωρίς κεφαλαίο έψιλον

έβγαλε κρύο σήμερα.. και εχθές και προχθές αλλά σήμερα το ένιωσα περισσότερο, άναψα σόμπα..
εχθές ήμουν με μια φίλη σε ένα καφέ, καθόμασταν δίπλα στο παράθυρο, στην τζαμαρία και βλέπαμε έξω τα τραπεζάκια το πεζοδρόμιο, τον δρόμο.. τα αυτοκίνητα τους περαστικούς, εκείνη είχε σχολάσει από την δουλειά της και εγώ είχα τελειώσει νωρίτερα από την δική μου, απέναντι μας ήτανε ένα
ψητοπωλείο που φαινόταν κλειστό από καιρό, είχε τζαμαρία ολόγυρά του και ένα πατάρι, μεγάλα πεζοδρόμια και από τις δυο πλευρές και δέντρα που τα κλαδιά τους ανέβαιναν μέχρι το πατάρι και τα φύλλα τους έμοιαζαν με κισσό όπως κρέμονταν και μπλέκονταν γύρω από το μαγαζί, για λίγο χάθηκα σε πιθανά σενάρια και μελλοντικά σχέδια, τι ωραίο μέρος για να κάνει κανείς μια συνοικιακή ταβέρνα; βγαλμένη από το παρελθόν; η γειτονιά μου άρεσε, είχε κάτι.. ένας φούρνος κοντά ένα σουπερμάρκετ, ένα σχολείο.. μικρά εμπορικά καταστήματα, θα ταίριαζε πολύ ένα ταβερνάκι!
σήμερα είχε γενέθλια Εκείνη.. δεν της έστειλα κάτι, δεν το ένιωθα και δεν ήθελα να το κάνω χωρίς να είναι αληθινό μόνο και μόνο γιατί έτσι συνηθίζεται.. ή ίσως είναι εγωισμός, περιμένω την στιγμή που θα είναι Εκείνη χωρίς κεφαλαίο έψιλον, εκείνη..

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

πρέπει να βρώ έναν τρόπο να κρατήσω τον εαυτό μου μέσα στην ολοκληρωτική μου ήττα..

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

οδηγώντας στο Los Santos

κλείσαμε για τις διακοπές του πάσχα.. έχω μερικές μέρες ελεύθερες να λιώσω και να κάνω ότι θέλω..
πήρα 2 παιχνίδια για το playstation.. δεν ξεκίνησα ακόμα, ακούω ένα τραγούδι τώρα που έμαθα μέσα από το grand theft auto V, μου ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία να οδηγήσω στο Los santos μέσα στην νύχτα και να βάλω τον σταθμό που έπαιζε αυτό το τραγούδι, non stop pop νομίζω.. στην real life δεν οδηγώ, ποτέ δεν μου άρεσε και ούτε ασχολήθηκα με αμάξια και μηχανάκια και μου κάνει εντύπωση κάθε φορά όταν με πιάνει αυτή η επιθυμία να επισκεφτώ την πόλη του Los santos και να οδηγήσω, όχι οτι με πιάνει συχνά αλλά με έχει πιάσει σίγουρα κανα δυο τρεις φορές ακόμα, το τραγούδι που άκουσα ήταν το Cooler than me - Mike Posner , επίσης άκουσα ένα τραγούδι και μου άρεσε και όταν έμαθα ποιος το λέει κόντεψα να πεθάνω.. Let me love you.. justin bieber.. :((( πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει κανείς;



Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

για πρώτη φορά αληθινοί

θέλω να σου στείλω μήνυμα.. οπότε ας γράψω καλύτερα εδώ.. μια φώτο σου στο ίνσταγκραμ μου θύμισε το πως έμοιαζες εχθές.. την δεύτερη εκδοχή σου, αυτή στο πεζούλι.. θα έπρεπε να κοιμάμαι αλλά δεν μπορώ, οι τελευταίες μέρες ήταν πολύ δύσκολες σωματικά.. από άποψη κούρασης και δουλειάς, δούλευα τουλάχιστον 12 ώρες και κοιμόμουν ελάχιστα και σήμερα τα ίδια και αύριο πάλι..
το πρωί έφυγα από το σπίτι και πήγα προς το μαγαζί, ο ουρανός ήταν γκρίζος η μέρα μουντή και φυσούσε, ένιωθα πως αντικατόπτριζε την ψυχική μου διάθεση, ήθελα να πέσω στην μέση του δρόμου και να κλάιω, δεν ξέρω γιατί τόσο πολύ αλλά σήμερα είμαι χειρότερα από
ότι εχθές.. ξεχνάω τα θετικά και μένω στο γεγονός
αύριο θα ειμαστε μαζί όλη μέρα.. όλη μέρα.. ίσως για πρώτη φορά αληθινοί μετά από πολύ καιρό, σκέφτομαι την αγαπημένη μου στιγμή της ημέρας, την διαδρομή που κάνουμε κάθε σαββάτο μετά το κλείσιμο πόσο διαφορετική θα είναι αύριο και μέχρι που θα αντέξω να περπατήσω μαζί σου
σήμερα μου έστειλες ένα άσχετο μήνυμα.. μου έκανε εντύπωση δεν περίμενα πως θα έστελνες κάτι μετά το χθεσινό.. από την μία χάρηκα και από την άλλη απογοητέυτηκα γιατί να μην μπορείς να νιώσεις πως δεν μπορούμε να είμαστε όπως ήμασταν; πάω να προσπαθήσω να κοιμηθώ..

καταραμένη δουλειά

αύριο θα βρεθούμε λόγω δουλειάς.. τρομάζω όταν φαντάζομαι πόσο άβολα θα είναι.. ευτυχώς που έρχεται το πάσχα και θα φύγεις..
 

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Της το είπα 2

της το είπα.. έφαγα την χυλόπιτα μου και ησύχασα.. δεν νιώθω χάλια.. πιο πολύ ξελαφρωμένος.. έχω κάποιες ελπίδες ακόμα αλλά για αρχή θα προσπαθήσω να κρατήσω μια απόσταση μπας και μου περάσει και τελειώνουμε
πήγαμε σε ένα μαγαζί που έβλεπε τον αυλόγυρο (:P) της αγίας σοφίας, γουρουνιάσαμε.. δεν μπόρεσα να της το πω εκεί και καταλήξαμε σε ένα πεζούλι στο παρκάκι πάνω από την καμάρα.. εκεί μπόρεσε και έγινε η κουβέντα..
όπως είπα και στην αρχή.. έφαγα χυλόπιτα, κράτησα κάποια θετικά που μου είπε έτσι για να μπορώ αν το θέλω να τροφοδοτώ τις φαντασιώσεις μου, θα προσπαθήσω να μην το κάνω αλλά δεν ξέρω αν θα αντέξω, τώρα θα απομακρυνθούμε εκ των πραγμάτων λόγω των διακοπών του πάσχα και θα είναι ένα ήρεμο διάστημα φοοοου :( κρίμα. :( είδα ένα όνειρο τις προάλλες, καθόμασταν σε έναν καναπέ και με άλλους δυο φίλους μου άσχετους και βλέπαμε στην τηλεόραση για τον σώρρα και τα 600 δις (ότι ναναι..) αυτή ήταν δίπλα μου και σε κάποια φάση αγγίξαμε τα χέρια για μας και για λίγο έπαιζαν τα δάχτυλα μας, δεν θυμάμαι να ένιωσα τόσο ευτυχισμένος ξανά, τουλάχιστον όσο θυμάμαι..
σαν μια ματιά σε ένα παράλληλο σύμπαν στο οποίο θα μπορούσαμε να είμασταν μαζί :((((((((((((((((((((((((((((((((((( γαμώτο..