Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

εδώ και όχι αλλού

τελευταία έχω επιλέξει να μην μιλάω για όσα με απασχολούν, ούτε με τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους
νιώθω πως δεν είναι μόνο το ότι θα με πληγώσει η συζήτηση για αυτά τα θέματα
αλλά και το ότι θα κριθώ για όσα θα πω
για αυτά που αισθάνομαι

όλα είναι διαλυμένα, και ο εαυτός μου πιο πολύ, κομμάτια εδώ και εκεί, προσπαθώ να ταιριάξω τις γωνίες μου όπου βρω

προσπάθησα αρκετές φορές να δω το black swan αλλά συνέχεια το σταματάω, έχει κάτι που δεν με τραβάει, πρέπει να το δω όμως
κατέβασα και το united states of tara, έχω δει τα πρώτα 3 επεισόδια, φαίνεται καλό μέχρι τώρα

περιμένω και εγώ δεν ξέρω τι..

7 σχόλια:

  1. Και δεν σκας που τα κρατάς όλα μέσα σου???
    Γιατί έτσι, τόσο άσχμη ψυχολογία?

    Θα τα φτιάξουν όλα θα δεις!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. όλα είναι διαλυμένα, και ο εαυτός μου πιο πολύ, κομμάτια εδώ και εκεί, προσπαθώ να ταιριάξω τις γωνίες μου όπου βρω--> Σε καταλαβαίνω απολύτως.. Κουράγιο αγαπητέ μου..

    Υ.Γ: Μου λείπουν πολύ τα καθημερινά σου ποστ! Παλιά με το που ξυπνούσα το πρώτο πράγματα που έκανα ήταν να διαβάσω τί είχες γράψει! Αν δεν νιώθεις πια όμως αυτή την ανάγκη λογικό είναι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γλύκα, είμαι τόσο χάλια για τον πιο σοβαρό λόγο σε όλον τον κόσμο.. την αγαπάω αλλά εκείνη όχι:Ρ το πράγμα αυτό επισκιάζει τα πάντα, ο εαυτός μου, οι σκέψεις μου, τα όνειρα μου, η καθημερινότητα και ολόκληρη η ζωή μου, έχουν συρικνωθεί και εστιαστεί σε αυτό το μοναδικό γεγονός, σε αυτήν την κατάσταση..
    όσο για το αν σκάω που τα κρατάω μέσα μου σκάω αλλά.. είναι αυτό που έγραψα και πιο πάνω στο ποστ, δεν θέλω να κριθώ για αυτά που αισθάνομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεία σου Κέβιν! καλωσήρθες και από εδώ! δεν ξέρεις πόση ευχαρίστηση μου πρόσφερε το υστερόγραφό σου! δεν είναι το οτι δεν έχω την ανάγκη, απλά το ότι το μυαλό μου έχει παγιδευτεί στο θέμα που καταλαβαίνεις και ότι και να θέλω να γράψω αφορά αυτό και προσπαθώ να το αποφύγω, πόσοι διαφορετικοί τρόποι υπάρχουν για να γράψει κανείς, μου λείπει, την θέλω πίσω; anw..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι όντως δύσκολο το ξέρω, πίστεψέ με..
    Πονάει το να αγαπάς τόσο πολύ κάποιος και να μην υπάρχει ανταπόκριση..

    Σε νιώθω.. Εγώ απλά προσπαθώ να πιαστώ απο άλλα πράγματα γιατί δε γίνεται να βουλιάζω άλλο.. Αρχίζω να βρίσκω χαρές αλλού και να επαναλαμβάνω στον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά. Α! Και να κρατώ τη μέρα μου υπερβολικά γεμάτη για να μην προλαβαίνω να αφήνω το μυαλό να φεύγει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί να κριθείς γι'αυτά που αισθάνεσαι? Και από ποιον να κριθείς, από τους φίλους σου?

    Την αγαπάς και το πιθανότερο είναι ότι θα συνεχίσεις να την αγαπάς μέχρι να βρεθεί κάτι άλλο να σε ταρακουνήσει. Αλλά, όπως μου είπε και ένας φίλος προσφάτως, στη ζωή τα πάντα είναι κύκλοι. Πρέπει να κλείνεις τον έναν για να μπορείς να ανοίξεις έναν άλλο. Εύκολα το λες, δύσκολα το κάνεις -κατανοητό.

    Δοκίμασε τουλάχιστον να γεμίσεις τη ζωή σου και με άλλα γεγονότα. Η αρχή είναι δύσκολη. Μετά απλά τσουλάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για ποιο λογο να πονας για καποια που δε σε αγαπα; Γιατι να παιδευεσαι, να ξενυχτας, να βασανιζεσαι; Προχωρα παραπερα.Ανοιξε το παραθυρο σου,να μπει φρεσκος αερας.Σηκω και περπατα,κανε τα νεα σου βηματα.Την αγαπας,αλλα δε σε αγαπαει.Ε και;Θα βρεθει ενας ανρθωπος που θα σε αγαπησει και θα τον αγαπησεις κι εσυ.Μην κολλας στο παρελθον και στο παρον.Κοιτα και το μελλον.Το δικο σου μελλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή