Το Τελευταίο Δωμάτιο

όπως πήγαινα στην δουλειά με το λεωφορείο, ήρθε στο μυαλό μου ένας κωδικός που μπορεί να άνοιγε το αρχείο word, με τις ιστορίες αλλά ήρθα τον δοκίμασα και τίποτα, δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε.. είμαι απόλυτα βέβαιος πως κάποιος από τους κωδικούς που δοκίμασα είναι ο σωστός, δεν χρησιμοποίησα ποτέ άλλους κωδικούς..

απίστευτο και όμως αληθινό.. πέρασε αρκετή ώρα από τις πιο πάνω γραμμές, έψαξα στο ιντερνετ για διάφορα εργαλεία που θα με έκαναν να σπάσω τους κωδικούς αλλά κανένα δεν δούλεψε, και τότε ανοίγω το μοναδικό αρχείο που ήξερα πως ανοίγει με έναν συγκεκριμένο κωδικό, και έχοντας ξεχάσει τελείως τι γράφει, ξεκινάω να το διαβάζω και διαβάζω τα παρακάτω..

25 iouniou 2009

Einai periergo na apothikeveis ton kodiko prosvashs enos arxeiou mesa sto idio to arxeio alla o kodikos gia na anoijo to Telefteo Domatio einai macgyver.. epistrofh ston palio kodiko, mias kai ta daxtyla mou aftomata, otan anoigo kapio apo ta arxeia mou, pane na grapsoun afto anti gia ton kainourio ********** eipa na ta akouso kai se afto to arxeio na ton valo

το οποίο μας λέει πως το macgyver ήταν κάποτε ο κωδικός για όλα, αλλά τον άλλαξα με τον καινούριο **********, σε όλα εκτός από το παραπάνω αρχείο.. 

ποιές οι πιθανότητες; το μοναδικό αρχείο που μπορούσα να ανοίξω, έγραφε τον κωδικό για να ανοίξω τα υπόλοιπα.. τελικά οι ιστορίες ανακτήθηκαν και δεν θα χρειαστεί να τις ξαναγράψω από μνήμης.. **********, μα τι σκεφτόμουν; 

Το Τελευταίο δωμάτιο, είναι ένα αρχείο, κάτι σαν προσχέδιο ενός μπλογκ που ήθελα να κάνω πριν ξεκινήσω αυτό, αναρωτιέμαι αν όταν έγραφα τα πιο πάνω είχα βρει το μπλογκ εκείνης που με έσπρωξε στο να δημιουργήσω το emeroblogio ή μάλλον το post mortem όπως ήταν ο αρχικός του τίτλος

3 γραμματοσειρές σε ένα ποστ, μάλλον μετά το paste που έκανα από το teleftaio domatio, ο blogger κράτησε εκείνην την γραμματοσειρά, garamond 16

ένας χρόνος μετά

ένας χρόνος περίπου πριν, όταν δημιούργησα το μπλογκ αυτό.. πόσο άλλαξαν τα πράγματα στην διάρκεια αυτού του χρόνου, βρίσκομαι πάλι όμως λίγο πριν τα χριστούγεννα στην ίδια ακριβώς κατάσταση μόνος, πιστεύω πως και πάλι το μπλογκ θα με βοηθήσει να ξεπεράσω όλα τα δυσάρεστα συναισθήματα, το γράψιμο δηλαδή..
γενικά η κατάσταση είναι ίδια, όπως και τότε κανένα μέλλον, όπως και τότε καμιά αλήθεια
δεν ξέρω τι σκατά θα γίνει και δεν μπορώ να σκεφτώ, υποθέτω πως ότι είναι να γίνει θα γίνει και εγώ θα το δεχτώ όπως μπορώ, με κάποιον τρόπο θα την παλέψω και θα ζήσω, την δική μου εκδοχή της ζωής
μια ανοιχτή πληγή που δεν μπορώ να σταματήσω να ακουμπάω μου έχει αφήσει Εκείνη

βραβείο !!

ακόμα αδυνατώ να συνηθίσω την ιδέα των βραβείων, οκ όμως μας κάνουν να νοιώθουμε καλά! :) και πως κάποιοι μας διαβάζουν.. θενξ Σκεπτικιστή για το βραβείο και από εδώ:)

το πρώτο μου βραβείο!

το οποίο ήρθε αργά βέβαια γιατί το περίμενα από την πρώτη μέρα ή μάλλον από την πρώτη νύχτα :Ρ θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τον Κέβιν που μου το έδωσε!
το βραβείο το τοποθέτησα κάτω κάτω γιατί είμαι μετριόφρων και επειδή δεν ξέρω για πόσο καιρό το κρατάς (μήπως για πάντα;) αποφάσισα να το κρατήσω για.. (τυχαίο διάστημα) έναν μήνα!

πρωινός καφές

εχθές για να γράψω βγήκα για λίγο στο μπαλκόνι μου, τα κλασικά, άδειοι δρόμοι, ησυχία, νύχτα και λάμπες, δεν έβρεχε και δεν πήρα καμιά φώτο μαζί μου :Ρ
δεν ξέρω αν με βοήθησε, πάντως μετά από αυτό και σε συνδυασμό με μια σκηνή από το californication που μου έδειξε μια διαφορετική οπτική για τα πράγματα έγραψα.
το καθημερινό γράψιμο μοιάζει ώρες ώρες με αγώνα αλλά αν φύγω από το πρόγραμμα είμαι ικανός να το παρατήσω, μου αρέσει να γράφω στο μπλογκ απλά μερικές φορές δεν ξέρω για ποιο πράγμα να γράψω! είναι κάτι κοινό σε όλους υποθέτω.
αύριο θα βγω για καφέ και θα είναι και Εκείνη, στην συγκεκριμένη περίοδο είναι καλύτερα που δεν θα είμαστε μόνοι μας αν και αύριο πάλι θα προσπαθώ να συγκρατήσω κάποιες στιγμές, απομονώνοντας τους υπόλοιπους. μάλλον όλα γίνονται πια από συνήθεια και όχι από αληθινό συναίσθημα, η διαφορά δεν είναι και τόσο μεγάλη όσο μπορεί κανείς να περίμενε

ελπίζω αύριο να μου πετύχουν τον καφέ, συνήθως τον κάνουν πολύ γλυκό

200th post

το σημερινό ποστ, εκτός αν κάνω κάποιο τραγικό λάθος (ποτέ δεν ήμουν καλός στα μαθηματικά) είναι το 200!
καιρός για μια ανασκόπηση και αποτίμηση των ημερών που πέρασαν
πέρασε γρήγορα ο καιρός, από τα 100 στα 200, και κατάφερα να αναρτώ τουλάχιστον ένα ποστ κάθε ημέρα. (σοβαρή δουλεια :Ρ)
στις μέρες αυτές που μεσολάβησαν, πήρα κάποιες αποφάσεις, αναθεώρησα κάποιες άλλες
δεν μπορώ να πω πως εξελίχθηκα ιδιαίτερα σαν άνθρωπος
Η ζυγαριά, ευτυχία και δυστυχία, μάλλον γέρνει προς την δυστυχία με μερικές ευχάριστες στιγμές το καλό είναι όπως ξαναείπα πως βλέπω πια μια προοπτική, μια άλλη επιλογή
το μπλογκ νιώθω πως έχει πάρει μια στροφή προς τα μέσα
στον έξω κόσμο νιώθω πως έχω χάσει κάπως τον εαυτό μου, έχω χαθεί ανάμεσα στους ρόλους που παίζω, απομακρύνομαι από τον αληθινό μου εαυτό γιατί είναι τόσο απαισιόδοξος και σκοτεινός που δεν τον αντέχω
βάζω αυτά τα "φράγματα" άραγε μόνο για μένα; η με ενδιαφέρει και η εικόνα που έχουν οι άλλοι; ίσως να είναι και τα δύο αλλά πιο πολύ για εμένα
σήμερα ήταν μια χαρούμενη ημέρα, υποτίθεται.. ο Άλλος (έτσι θα αναφέρομαι στον όχι πραγματικό commentator αλλά στο προσωπείο) πέρασε μια χαρά.. αλλά η μέρα πέρασε και γύρισα σπίτι και είμαι μόνος μου, με τον εαυτό μου και δεν χρειάζεται να χρησιμοποιώ κανένα προσωπείο και όσα έγιναν δεν μου έχουν αφήσει καμιά χαρά.
όταν ο ρόλος τελειώσει και εγώ γυρίζω στον πραγματικό εαυτό μου όλοι λένε, τί έπαθες; είσαι καλά; τέσπα.. καθόλου καλή μέρα για εορτασμούς
λυπάμαι

καταραμένο ίντερνετ

σήμερα όλη μέρα το ίντερνετ μου έιχε πρόβλημα.. όταν ξύπνησα το πρωί η sis μου είπε πως το laptop δεν εμφάνιζε το δίκτυο μας, οκ.. τα έπαιξα, έκανα ότι περνούσε από το μυαλό μου (τα οποία δεν ήταν και πολλά) και κανένα αποτέλεσμα, έφυγα για την δουλειά με δύο σκέψεις στο μυαλό μου, τι θα γίνει με την σημερινή ανάρτηση και ΠΩΣ (κατάλαβα επιτέλους πως στο καλό μπαίνουν τα καταραμένα διαλυτικά.. απίστευτο και άσχετο) ΠΩΣ ξαναλέω.. θα δω απόψε LOST. στην δουλειά είχα το μυαλό μου συνεχώς εδώ.. και όταν έκανα διάλειμα είχα μια ωραία ιδέα, αφού δεν εντοπίζει το δίκτυο το laptop, ας ενώσουμε το καλώδιο του ρούτερ στην θύρα του υπολογιστή, τότε λογικά θα αναγνώριζε το δίκτυο.. πήρα τηλέφωνο την sis και της το είπα! είπε πως θα το δοκίμαζε αφού πρώτα κοιμόταν.. ok...
anw, επιστρέφω από την δουλειά λίγο πριν τις 12 και την ρωτάω τί έγινε το δοκίμασες; και μου λέει ναι, αλλά δεν πέτυχε, επίσης πήρα τηλ στην εταιρεία και μου είπαν πως κάτι κάνουν με τις κεραίες τους και αυτό φταίει.. οπότε δεν είναι δικό μας το πρόβλημα αλλά δικό τους.. ίσως λέει φτιαχτεί αργά απόψε το βράδυ. τρελένομαι.. ειλικρινά πίστευα πως θα είχα ίντερνετ όταν θα ερχόμουν.. τέσπα.. ανοίγω το laptop, υπάρχουν και άλλα πράγματα να κάνεις στον υπολογιστή σου εκτός από το να μπεις στο ίντερνετ (σαν τι;) .. θα άκουγα τραγούδια.. θα έβλεπα house.. θα έγραφα στο ημερολόγιο μου (δεν γινόταν να μην γράψω κάτι.. κάπου..) πατάω λοιπόν το κουμπί να ανοίξει το λπ, και πάω στην κουζίνα.. καθώς ερχόμουν από την δουλειά μου ήρθε μια ξαφνική επίθυμία να φάω κοτόσουπα, η τεσπά μια φτηνή απομίμηση κοτοσουπας.. πάω στην κουζίνα λοιπόν, βάζω νερό σε μια κατσαρόλα, 3 κύβους μάτζι ή κνορ, δεν θυμάμαι και φιδέ.. τα βράζω, στο τέλος ρίχνω και λίγο ψητό κοτόπουλου που είχε μείνει από εχθές και η κοτόσουπα είναι έτοιμη, not perfect αλλά αρκετά καλή για εκείνη την ώρα. επιστρέφω στο σαλόνι με τον δίσκο και την αχνιστή σούπα και κάθομαι μπροστά στο λπ, το εικονίδιο του δικτύου λέει πως έχω ίντερνετ!!! ΤΙ;;;;;;;; ναι.. η πρώτη κίνηση μου, βρίσκω το λοστ! δεύτερη κίνηση ανοίγω τα μαιλ μου, τρίτη κίνηση ανοίγω το House, τέταρτη κίνηση αρχίζω επιτέλους να τρώω την κοτόσουπά μου.. τι γαλήνη... τελικά όλα θα πήγαιναν καλά! :) ή μήπως όχι.. τα πρώτα προβλήματα παρουσιαστηκαν όταν η αχνίζουσα σούπα θόλωνε τα γυαλιά μου και δεν μπορούσα να δω το επεισόδιο.. το ξεπέρασα όμως αυτό.. λίγο μετά βλέπω πως το LOST είχε κατέβει.. αλλά το msn με είχε πετάξει έξω, τι γίνεται εδώ σκέφτομαι; πάω να μπω τίποτα.. σύνδεση μόνο τοπικά.. πάει αυτό ήταν.. αποκλίεται να ξαναμπώ, πάλι καλά που πρόλαβα και κατέβασα το LOST, η ανάρτηση όμως;;
θα είχε φτιάξει ως το πρωί; η θα ήταν η πρώτη μέρα που δεν θα κατάφερνα να αναρτήσω κάτι; άρχισα να σκέφτομαι πιθανά σενάρια.. να ξυπνούσα νωρίς και να πήγαινα σε κανένα ίντερνετ καφέ.. θα προλάβαινα όμως;; λίγο απίθανο γιατί εχω κάτι δουλειές.. μετά θα ήμουν στην δουλειά.. να πήγαινα μετά την δουλειά.. και αν δεν σχολούσαν πριν τις 12;;; μπα..
βλέπω house.. μιλάω τηλ, και βλέπω LOST.. τελειώνω το επεισόδιο και... το ίντερνετ έχει επανέλθει.. :) την συνέχεια την διαβάσατε :P

mia stigmh aftognosias

καταρχήν θα ήθελα να πω, κάτι που με απασχολεί εδώ και πολύ καιρό σε σχέση με το μπλογκ, δεν είναι αυτό που φανταζόμουν όταν το ξεκίνησα, ήθελα να είναι πολλά περισσότερα, πίστευα πως εγώ ήμουν πολλά περισσότερα.. anw όμως! είμαι αυτός που είμαι έστω και αν δεν μου αρέσω και πολύ (αν και μου αρέσω πιο πολύ από όσο θέλω να παραδεχτώ..) και το μπλογκ είναι αυτό που είναι και μου αρέσει όπως είναι απλά δεν ταιριάζει με τις αρχικές μου προσδοκίες, που διαψεύστηκαν βέβαια από τις πρώτες ημέρες.

συνεχίζουμε τώρα, και βγάλτε από το μυαλό σας την σκέψη πως θα υπάρξει η παραμικρή προσπάθεια να αλλάξει κάτι εδώ μέσα

κάπως λέγεται αυτό.. μάλλον προβολή, γράφω.. πως πρέπει να βγάλετε από το μυαλό σας την ιδέα πως μπορεί κάτι να αλλάξει εδώ μέσα, γιατί μάλλον είναι μια δική μου ιδέα που δεν μπορώ να παραδεχτώ.. διάβασα πριν κάτι μήνες κάτι άρθρα στην Ανεξάντλητη Πηγή περί ψυχολογίας και τώρα έχω γίνει και ψυχολόγος, εκτός των άλλων..

θα αραδιάσω τώρα τα πτυχία μου, ή μάλλον τις ιδιότητες μου :)

Συγγραφέας- επειδή μου αρέσει ο Έκο και ο Ντοστογιέφσκη τόσο πολύ που νιώθω τα έργα τους δικά μου..

Σεφ-επειδή έχω δει χιλιάδες εκπομπές μαγειρικής, έχω διαβάσει πολλά βιβλία, έχω ασχοληθεί πρακτικά.. βλέπω Kitchen Nightmares με τον Gordon Ramsay ο οποίος έχει τρία (αν δεν κάνω λάθος )αστέρια μισελέν, οπότε τα δικά του δικά μου.. επίσης βλέπω και man Vs food.. κάπως μετράει και αυτό

Φιλόσοφος- με ειδίκευση στην μεσαιωνική φιλοσοφία, επειδή έχω διαβάσει σχετικά βιβλία

και Ιστορικός της Επιστήμης επειδή επίσης έχω διαβάσει σχετικά βιβλία και συμπλέκεται και λίγο με την ιδιότητά μου του φιλοσόφου

Αστροφυσικός επειδή διάβασα κάτι του Χώκινγκς (a brief history of time νομίζω) και μια βιογραφία του.. και κάτι του Penrose (δεν θυμάμαι τι..) και με βάση τον Penrose είμαι και ερευνητής στον Τομέα της A.I (αν και σε αντίθεση με αυτόν πιστέυω πως είναι εφικτή)

Ιστορικός.. γενικά και αόριστα.. όλα ξεκινούν από την φιλοσοφία, μόνο μην με ρωτήσετε πότε έγινε κάτι, ή ποιος είναι αυτός.. η τα κίνητρα πίσω από κάτι..

ψυχολόγος (όπως ανέφερα και πιο πάνω) το πτυχίο μου το έδωσε καθαρά η Wikipedia..

Ζωγράφος, επειδή κάποτε ο δάσκαλος των καλλιτεχνικών στο σχολείο που είχε πει μπράβο για έναν Κύβο που είχα ζωγραφίσει..

Ποιητής (ίσως να υπάγεται στο συγγραφέας αλλά τα γράφω χώρια για να φαίνονται πολλά)

γιατί κάποτε είχα γράψει κάτι που μου άρεσε, και μου αρέσει ακόμα

Ιατρός και Φαρμακοποιός γιατί κατέχω το μυστικό του απόλυτου Φάρμακου, της πανάκειας για όλες τις ασθένεις γνωστές και μη.. (και επίσης συμμετέχω ενεργά και μοιράζομαι το αίσθημα γαλήνης που νιώθει ο house όταν λύνει μια υπόθεση)

Θεολόγος, γιατί μπορώ να αντιληφθώ τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις αιρέσεις και επίσης ίσως αν γινόμουν θεολόγος να γινόμουν και κορυφαίος γιατί δεν θα μεροληπτούσα, εξαιτίας της μη πίστης μου.

Ναυτικός γιατί μου αρέσουν τα μελοποιημένα ποιήματα του Καββαδία και επίσης γνωρίζω τον συντομότερο δρόμο για τις west indies

Στρατιώτης.. επειδή έχω ολοκληρώσει επιτυχώς 5 παιχνίδια metal gear και World Hero γιατί έσωσα 5 φορές τον κόσμο..

λίγα μου φαίνονται.. σαν να ξεχνάω κάτι αλλά θα το συμπληρώσω αργότερα..

edit 6/4/10
θυμήθηκα και μερικά ακόμα με την βοήθεια μερικών φίλων..
άριστος σκοπευτής..
κινηματογραφιστής, με ειδικότητα στα documentaries..
καλιεργητής της γης..

θα αλλάξω εικόνα στον τίτλο του μπλογκ

σκέφτομαι να αλλάξω την εικόνα στον τίτλο του μπλογκ, όχι βασικά την ίδια την εικόνα αλλά το κείμενο, θα βάλω κάτι που με αντιπροσωπεύει πιο πολύ αυτό το διάστημα.
η ίδια ιδέα μου είχε ξανάρθει πριν μερικές μέρες και είχα σκεφτεί να γράψω κάτι άλλο που τώρα δεν το θυμάμαι δυστυχώς. η ώρα πάει πέντε και πρέπει να σηκωθώ στις 10:20..
δεν έχω συνειδητοποιήσει πλήρως πως φεύγω από την δουλειά, ούτε και οι συνάδελφοί μου
ήμασταν άγνωστοι που μας ένωσε το συγκεκριμένο μαγαζί, αναρωτιέμαι αν είμαστε ακόμα άγνωστοι που απλά θέλουν να πιστεύουν πως είναι γνωστοί. δεν θέλω να σκέφτομαι πως θα χαθούμε τελείως αλλά δεν με έχω και ικανό να τους ψάχνω ή να περνάω από εκεί συχνά.
σήμερα το πρωί, όπως έπινα το πρωινό καφεδάκι μου σκεφτόμουν και πάλι τα μέρη που θα μου είναι απρόσιτα, τα όρια που δεν θα μπορώ να ξεπεράσω, τις αόρατες γραμμές που θα κρατάν εμάς τους κοσμικούς απέξω..
όπως και να έχει θα είναι μια πορεία που θα καταγράψω,
άσχετο και σχετικό
ελπίζω να υπάρχει μια αλήθεια στα λόγια

100th Post

Η σημερινή ανάρτηση, είναι η 100η.. βέβαια δεν έκανα τίποτα από όσα έλεγα πως θα κάνω στους εορτασμούς της ανάρτησης αυτής, ούτε τούρτα έκοψα:Ρ ούτε τίποτα, δεν πειράζει όμως, εξάλλου είναι αργά για γλυκά. σκέφτηκα για αρκετή ώρα τι να γράψω για να είναι πιο επετειακό το ποστ αλλά όπως πάντα δεν κατέληξα πουθενά. η παραπάνω εικόνα είναι ο τίτλος της πρώτης ανάρτησης, αρχικά σκεφτόμουν να βάλω σκόρπιες λέξεις από όλα τα ποστ, μετά τους τίτλους από όλα τα ποστ, μετά ένα κείμενο με τους τίτλους από όλα τα ποστ που θα είναι hyperlinks και θα οδηγούν ο καθένας στο ποστ του, αλλά τα απέρριψα κυρίως λόγω χρόνου. αποφάσισα τελικά να αφήσω μαύρο το φόντο και στο κέντρο τον τίτλο. η πρώτη νύχτα.. αυτός ο τίτλος, αυτές οι λέξεις αρχίζουν και παίρνουν μια ιδιαίτερη σημασία, σχεδόν μαγική.. η πρώτη νύχτα.. (και το σταματάω εδώ για να μην αρχίσω όπως με το μυστικός αναγνώστης:Ρ) τώρα δεν ξέρω ποιος είναι ο επόμενος στόχος, οι 200 αναρτήσεις; η ο χρόνος; αποκλείεται να μην γίνει κάτι και να μην αποχωριστώ ούτε για μια μέρα το computer και το ίντερνετ. τέσπα φτάνει με αυτά.. μια σκέψη που μου ήρθε και ήθελα να την αναφέρω, σχετικά με τις ώρες που γράφω και τις μέρες.

εχθές π.χ.. έγραψα το ποστ (αν και δεν έγραψα και τίποτα αλλά λέμε τώρα..) γύρω στις 3, η Κυριακή που ήταν του Αγίου Βαλεντίνου (θα ξεράσω..) είχε τελιώσει.. η καθαρά Δευτέρα δεν είχε αρχίσει ακόμα.. εκείνες οι ώρες που γράφω είναι σαν να είναι ανάμεσα στις μέρες.. σαν να μην ανήκουν πουθενά, όλα είναι η στο τέλος τους ή πριν την αρχή τους, στην ουσία δεν είναι τίποτα..

σήμερα τέλειωσε η τριήμερη εξορία μου στην βραδινή βάρδια.. από αύριο ξανά στο συνηθισμένο ωράριό μου.. για να καταλάβετε την διαφορά, σήμερα ήρθα στο σπίτι στις 2, ενώ συνήθως έρχομαι στις 12..

το καλό ήταν ότι κάναμε και πάλι πειράματα.., το κακο είναι ότι με δεσμεύει το σύμφωνο μυστικότητας που έχω υπογράψει και δεν μπορώ να τα μοιραστώ.. ο κόσμος δεν είναι ακόμα έτοιμος..

εναλακτικός τίτλος του ποστ θα μπορούσε να είναι η έβδομη νύχτα part 2, ότι λέει εκείνη η ανάρτηση τό ένοιωσα και σήμερα.. plus μια τρυφερότητα.. (μου είναι τόσο δύσκολο να γράφω τέτοια πράγματα..) δεν περίμενα να νοιώσω έτσι.. δεν έχει σχέση με τον έρωτα, απλά οι καταστάσεις.. μακάρι να ήμουν λίγο πιο εκδηλωτικός και λιγότερο ψυχρός..

φεύγω, πριν με πάρει η κάτω βόλτα

C'era una volta

πράγματα που περιμένω

μερικές φορές μετανιώνω για αυτά που έχω γράψει εδώ μέσα, πχ μετάνιωσα που στο χθεσινό ποστ έκανα το ερώτημα που έκανα, σήμερα σκεφτόμουν πως δεν υπάρχει απάντηση.. πως στην ουσία περίμενα μάλλον κάτι του στυλ, όχι δεν παγιδεύεσαι στο μπλογκ, αντίθετα ελευθερώνεσαι so.. keep writing, όπως ήμουν εχθές ναι αυτό είχα ανάγκη να ακούσω αλλά αυτό δεν το κάνει σωστό. την απάντηση σε αυτό το ερώτημα μόνο εγώ θα μπορούσα να την δώσω γιατί μόνο εγώ ξέρω τι νοιώθω. όσοι διαβάζουν μόνο να υποθέσουν μπορούν και εγώ γύρευα κάτι για να νιώσω καλύτερα, δεν ξέρω ποια είναι η απάντηση, προς το παρόν θα έλεγα πως όλο αυτό με κάνει να ξεφεύγω με έναν καλό τρόπο, ξεφεύγω από Εκείνη, ξεφεύγω από την καθημερινότητα έστω και αν την περιγράφω, ξεφεύγω από τις συνηθισμένες σκέψεις και ασχολούμαι με άλλα πράγματα.. (πάντα έχω μεγάλες ιδέες για το τι θα γράψω αλλά καταλήγω πάντα να γράφω συνηθισμένες κοινοτυπίες και όσο περνάει ο καιρός κοινοτοπίες)

και έρχομαι και σε επαφή με κάποιους άλλους ανθρώπους, αν αυτό λέγεται επαφή..

γράφω τώρα αυτά και σκέφτομαι πως εκεί έξω υπάρχει κάποιος μυστικός αναγνώστης, κάποιος που δεν αφήνει σχόλια, κάποιος που δεν παρακολουθεί το μπλογκ μου σαν αναγνώστης και δεν έχει καν account.. ωστόσο όμως το διαβάζει..

ο μυστικός αναγνώστης..

ακόμα και τα ποστ που έχουν περάσει, χαμένα στον Δεκέμβριο του 09 ή στις παλιότερες αναρτήσεις αυτός τα διάβασε, και κάτι βρήκε

οκ μάλλον τα έπαιξα ή νύσταξα:Ρ

για να δικαιολογήσω τον τίτλο θα γράψω δύο πράγματα που περιμένω.. μην φανταστείτε τίποτα σημαντικό!

νούμερο 1 να ξεκινήσει η 6 season του LOST... το περιμένω πως και πως.. θέλω επιτέλους να μάθω τι έγινε.. συνέβη τελικά το incident ή όχι; το απέτρεψαν η το προκάλεσαν;

νούμερο 2 να κυκλοφορήσει για το PSP το Metal Gear Solid Peace Walker, δεν έχω psp ακόμα οπότε δεν θα μπορώ να το παίξω αλλά καίγομαι να μάθω την συνέχεια της ιστορίας, το Metal Gear Solid είναι το αγαπημένο μου videogame και ο λόγος που αγόρασα όσες κονσόλες αγόρασα όπως και ο λόγος για τον οποίον θα αγοράσω αυτές που θα αγοράσω:Ρ και το οτι ένα παιχνίδι μπορεί να σε βάλει να αγοράσεις μια ολόκληρη κονσόλα μόνο και μόνο για να το παίξεις λέει κάτι και για το παιχνίδι (είναι σπουδαίο) και για σένα (είσαι ηλίθιος)

το LOST ξεκινάει 2 Φεβρουαρίου οπότε εγώ θα το δω 3 Φεβρουαρίου. θα κανονίσω οπωσδήποτε να πάρω ρεπό εκείνη την μέρα! ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!

και το Peαce walker θα κυκλοφορήσει τέλη Μαρτίου αρχές Απριλίου και θα περιμένω μέχρι να ανεβάσει κάποιος video sto youtube me walkthrough kai cutscenes... πρέπει οπωσδήποτε να μάθω τι γίνεται..

πρέπει κάποια στιγμή να κάτσω και να γράψω κανένα σοβαρό ποστ και για τα δύο αυτά θέματα..

ο μυστικός αναγνώστης... ποπό.. πολύ ενδιαφέρουσα σκέψη.. ποιος να είναι και τι να κάνει..; ο μυστικός αναγνώστης.. θα αρχίσω να το προφέρω ξανά και ξανά σαν μάντρα.. ο μυστικός αναγνώστης.. ο μυστικός αναγνώστης.. ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης.. ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης.. ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης ο μυστικός αναγνώστης...

μιά ακόμα νύχτα

Τα Χριστούγεννα πέρασαν.. δευτέρα επιστρέφω στην δουλειά, μέχρι την τετάρτη και μετά κλείσιμο ξανά για την πρωτοχρονιά. έκανα μια περιήγηση σε μπλογκ της Θεσσαλονίκης, μόνο πρόσφατα ανακάλυψα πως γίνεται αυτό, ότι και αν βάλεις στο προφίλ σου σε κατατάσσει σε μια ομάδα, και τα μπλογκ που ανανεώνονται πιο συχνά βρίσκονται στην κορυφή. άφησα κάποια σχόλια.. εμπνεύστηκα για το προηγούμενο ποστ μου και συνειδητοποίησα πως χρησιμοποιώ τις ετικέτες λάθος! :Ρ lol
Είδα το prisoner την καινούρια εκδοχή με τον Τζιμ Καβίζελ και τον Ίαν Μακέλεν, ήταν ωραίο χωρίς να έχω δει το παλιότερο (αν και έχω διαβάσει για αυτό) πιστεύω πως αυτό είναι καλύτερο, αρκετοί μάλλον θα διαφωνούσαν μαζί μου.
Ο Ντοστογιέφσκη είναι ό αγαπημένος μου αλλά όπως κάθε τι που αγαπώ μου είναι δύσκολο να το πλησιάσω, έμμεσα λοιπόν.. το spelling μου λέει πως είναι Ντοστογιέφσκι και όχι Ντοστογιέφσκη αλλά εγώ προτιμώ το τελευταίο όπως προτιμώ και το Ρογκόζιν από το Ραγόζιν, υποψιάζομαι πως υπάρχει μια διαφορά βέβαια στις δυο αυτές περιπτώσεις και δεν είναι απλά θέμα γούστου.
Ανανέωσα το προφίλ μου, Τώρα όλοι μπορούν να γνωρίζουν πως είμαι 24, πως έφτιαξα το μπλογκ αυτό γιατί νιώθω χαμένος και τα αγαπημένα μου βιβλία είναι ο Ηλίθιος και το Όνομα του ρόδου
αν είχε επιλογή αγαπημένου συγγραφέα θα έβαζα το δικό μου όνομα, γράφω γιατί μου αρέσει να με διαβάζω, γράφω γιατί ελπίζω πως ανάμεσα στις χιλιάδες λέξεις που θα γράψω θα διαβάσω αυτήν που θα με σώσει
πέφτω..

η έκτη νύχτα

Αύριο λέω να είναι η τελευταία νύχτα που θα αναφέρω αριθμητικά, η έβδομη.. είναι και βιβλικό:P σήμερα δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο να γράψω η να αναφέρω αλλά δεν μπορούσα και να μην γράψω τίποτα. πιστεύω στο Nulla Dies Sine Linea και θα προσπαθήσω να γράφω εδώ μέσα καθημερινά. Με απογοητεύουν τα παρατημένα μπλογκ και δεν θα ήθελα και το δικό μου να έχει αυτήν την εικόνα, βέβαια κάποιος θα μπορούσε να πει πως για μένα είναι ακόμα αρχή και δεν μπορώ παρά να έχω τον ενθουσιασμό για το καινούριο.

Όπως ερχόμουν από την δουλειά, περπατώντας (οι δρόμοι ήταν κλειστοί λόγω των επεισοδίων) σκεφτόμουν το μπλογκ, τον τίτλο του.. σκεφτόμουν να τον αλάξω, δεν κατέληξα όμως! σκεφτόμουν επίσης πως 2 φεβρουαρίου είναι η πρεμιέρα του LOST και πως όταν αρχίσει το LOST, το μπλογκ πιθανόν να γίνει LOSTcentric μέχρι το φινάλε της σειράς.. σκεφτόμουν κάτι σαν reviews των επεισοδίων ή κάτι παρόμοιο.

O Sayid και ο Hurley κάθονται στην ακτή και με ένα ράδιο προσπαθούν να πιάσουν κάποια μετάδοση εκτός από το σήμα της Rousseau, όταν το καταφέρνουν ακούν το moonlight serenade από τον Glenn Miller και την ορχήστρα του, μια μουσική που μπορεί να προέρχεται από όπουδήποτε ακόμα και απ΄το παρελθόν...

΄