Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

καθόμουν το απόγευμα στο μαγαζί και κοιτούσα τους ανθρώπους έξω από την τζαμαρία.. περπατούσαν οδηγούσαν.. και αναρωτήθηκα πως μπορούν αυτοί να συνεχίζουν όταν για μένα έχουν σταματήσει τα πάντα; πως μπορεί ο κόσμος αμέριμνος να γυρνά όταν εγώ διαλυθεί;
έπρεπε να σηκωθώ, να μαζέψω, να καθαρίσω, να κάνω προετοιμασία για αύριο αλλά εγώ καθόμουν εκεί κολλημένος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου