μία τελεία για να δείξει πως υπήρχε κάτι αλλά διεγράφη γίνονται πολλά, όχι μόνα τους (τί γίνεται μόνο του) δεν θα καταλήξουν εκεί που θέλω, μάλλον το αντίθετο αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς ή ίσως και να μπορώ αλλά δεν θα είναι τόσο εύκολο
ο jubei ξέρασε πάνω στο χαλί και άρχισε να το ξύνει λες και ήταν άμμος και προσπαθούσε να σκεπάσει αυτά που ξέρασε, το πιο καλό γατάκι σε όλον τον κόσμο! έξω ψυχαλίζει αλλά δεν θα επηρεάσει το σημερινό ποστ, το ψυχαλίζει μάλλον δεν γράφεται έτσι, λες και έχει την ρίζα του στην ψυχή τεσπά.. όλα είναι μάταια
μιά φώτο του Jubei που μου αρέσει πολύ! είναι πολύ όμορφος εδώ πέρα.. σήμερα η μέρα είχε μόνο δουλειά.. κάποιος αρρώστησε και αναγκάστηκα να τον αντικαταστήσω οπότε έμεινα μέχρι πολύ αργά, πράγμα που μου άλλαξε όλα τα σχέδια.. τα οποία ήταν ίσως να βγώ και σίγουρα να διαβάσω.. τεσπά όμως, πέρασε και αυτή η μέρα, βέβαια θα έρθει η επόμενη που δεν θα είναι και πολύ διαφορετική αλλά τι να κάνουμε; κάποτε όλα θα τελειώσουν
πόση μελαγχολία έχει αυτό το κομμάτι; δεν είδα την ταινία αλλά μπορώ να φανταστώ, είναι η δεύτερη φορά τον τελευταίο καιρό που κάνοντας βόλτες στο ίντερνετ και σε σελίδες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους πέφτω πάνω σε αυτό το τραγούδι, i'm walking in the air, αν είσαι έστω και λίγο συναισθηματικά φορτισμένος μπορείς άνετα να βάλεις τα κλάματα.. θυμήθηκα βλέποντας για αυτήν την σειρά ένα παλιό βιβλίο που είχα μια "υποτίθεται" χριστουγεννιάτικη ιστορία και λέω υποτίθεται γιατί ήταν τελείως εκτός κλίματος, μόνο σε χαρούμενη διάθεση δεν σε έβαζε, δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες μόνο το συναίσθημα και κάτι εικόνες, κάτι μπισκότα σε έναν δίσκο, πατημασιές.. ένα αγόρι που πήγε για ξύλα στον θείο του, την μητέρα του να είναι μόνη της και ένα γενικό μυστήριο να πλανιέται στην ατμόσφαιρα λες και δεν γιόρταζαν τα Χριστούγεννα αλλά κάποιος είχε δολοφονηθεί και όλοι ήταν ύποπτοι.. τι τρελά πράγματα.. αν πάω αυτά τα Χριστούγεννα στην πόλη μου, θα προσπαθήσω να βρω αυτό το βιβλίο και με μια καθαρή ματιά να δω τι στο καλό συμβαίνει εκεί πέρα. ακόμα και η εικονογράφηση ήταν σκοτεινή και περίεργη, παστέλ... ο jubei είναι ξαπλωμένος εδώ δίπλα χωρίς να τον νοιάζει τίποτα:) έχει συνέλθει τελείως από την επέμβαση και ξαναβρήκε την ζωντάνια του(όταν δεν κοιμάται:Ρ) φέτος θα είναι τα δεύτερα του Χριστούγεννα..
Τελικά όλα πήγαν καλά και ο Jubei είναι μια χαρά:) είναι ακόμα ζαλισμένος από την νάρκωση, έκανε μερικές φορές εμετό και θα παίρνει αντιβίωση για μια βδομάδα αλλά όλα αυτά θα περάσουν!
βρήκα την παρακάτω φώτο σε μια σελίδα τυχαία και αναρωτήθηκα αν οι γάτες αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, όσες φορές κράτησα τον jubei μπροστά σε έναν δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον σαν να μην έβλεπε τίποτα.
στις 5:30 η αδελφή μου έχει κλείσει ραντεβού στον κτηνίατρο για τον γάτο μας, θα τον στειρώσουμε.. η ώρα πλησιάζει και ανησυχώ πολύ, ξέρω πως είναι κάτι συνηθισμένο αλλά..
ελπίζω όλα να πάνε καλά
το βράδυ όταν επιστρέψω θα ενημερώσω για τις εξελίξεις
ο γάτος μου λέγεται Jubei και είναι το ποιο όμορφο και καλό γατάκι σε όλον τον κόσμο :)
