Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

μια ιδιότητα του εαυτού μου

κάτι που έχω εδώ και καιρό και πριν λίγο κατάλαβα πόσο τελικά με ενοχλεί
δεν ξέρω πως να το περιγράψω ακριβώς αλλά έχω μια τάση ισοπέδωσης των πάντων, σχετικοποίησης τους, μια αίσθηση ματαιότητας, μια δυσπιστία στην ικανότητα αλλαγής
μάλλον όλα πηγάζουν από την γνώμη που έχω σχηματίσει για τον άνθρωπο, πως από την φύση μας είμαστε κακά όντα (λολ ακούγεται κάπως)
συνειδητοποίησα πόσο με ενοχλεί πριν λίγο, που έβλεπα κάτι πολιτικό και έπιασα τον εαυτό μου να δικαιολογεί κάτι που παλιότερα δεν θα το δικαιολογούσα, τώρα σκέφτηκα πως οι άνθρωποι είμαστε από την φύση μας κακοί, ότι κάθε άνθρωπος έχει τις ιδέες του και δεν μπορείς να περιμένεις από κάποιον να σκέπτεται και να πράττει όπως θα ήταν το ιδανικό, οπότε είναι στην ουσία εγκλωβισμένος να κάνει αυτό που κάνει
αλλά δεν είναι έτσι, αποκλείεται να είναι έτσι, πρέπει να υπάρχει κάποιο μέτρο σύμφωνα με το οποίο μπορούμε να κρίνουμε, μια ηθική (αλλά και πάλι..)
όσο πάω χάνομαι όλο και περισσότερο στην καθημερινότητα και στην ισοπέδωση

2 σχόλια:

  1. Οι άνθρωποι δεν ξέρω αν είναι καλοι ή κακοί θεωρώ οτι έχουμε παρα πολλα πρόσωπα και αλλάζουμε κατα τις συνθήκες, και τρέχουμε ανάλογα τον χρονο. Αυτό που ξέρω σίγουρα ειναι οτι είμαστε άπληστοι.
    Καλήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γεία σου! είμαστε άπληστοι σίγουρα, και εγωιστές..
    αυτό που αναφέρω και στο ποστ για την ανρώπινη φύση το πιστεύω σταθερά, μπορεί μεμονομένα άτομα να είναι καλά αλλά σαν σύνολο είμαστε κακοί, είναι η φύση μας και όσους κανόνες και αν φτιάχνουμε ηθικούς ή νομικούς αν μας δοθεί η ευκαιρία τα χειρότερα ένστικτά μας θα βρεθούν στην επιφάνεια, κάπως σκοτείνη εικόνα δυστυχώς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή