Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

one last try

μιλάμε αλλά δεν ξέρουμε αν τα λόγια μας είναι αληθινά, υπάρχουν τόσες συμβάσεις και τόσοι φόβοι που διαλέγουμε τις λέξεις για την αμφισημία τους και όχι για την ακρίβεια τους.
μιλούσα και συνειδητά έκρυβα αντί να αποκαλύπτω και το χειρότερο είναι πως δεν έκρυβα γεγονότα η πληροφορίες αλλά τον εαυτό μου, σε κάποιο άτομο που δεν το άξιζε
μπορώ να με δικαιολογήσω και με δικαιολογώ αλλά γιατί να είναι έτσι τα πράγματα;
άραγε μπορεί να δει η γυναίκα αυτή την συνολική εικόνα; να δει τι ρόλο παίζει η αντανάκλασή της;

4 σχόλια:

  1. Όταν μιλάμε επιλέγουμε συνειδητά τις λέξεις που χρησιμοποιούμε, ενίοτε για την αμφισημία τους, επειδή θέλουμε ή δεν θέλουμε να είναι αληθινά, ή επειδή μπορεί να μην είμαστε σίγουροι για το τι θέλουμε. Πάντως μια χαρά ξέρουμε τι λέμε και σε ποιον το λέμε.

    Όπως είπες, συνειδητά έκρυβες τον εαυτό σου.
    Τα πράματα είναι έτσι γιατί εσύ τα αφήνεις τα είναι. Αρκεί να το θελήσεις για να τα αλλάξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ναι όλα είναι όπως τα λες.. μακάρι να μοιραζόμουν λίγη από την πίστη σου στην αλλαγή, και στην αισιοδοξία:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γειά σου commentator

    Πολύ ενδιαφέρον το blog σου και οι απόψεις που παραθέτεις σε αυτό. Το ανακάλυψα τυχαία την προηγούμενη εβδομάδα και από τότε δεν λέω να ξεκολλήσω:) nice work

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. lol ok AppolonEL αν έβαζες κανένα διαφορετικό όνομα μπορεί και να μην σε αναγνώριζα:Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή